وضعیت "تئاتر" در كشورهای آسیایی تئاتر در "هند" و "هفت" سبك نمایشی فعال در ادامه ی بررسی وضعیت تئاتر در كشورهای آسیایی ، نگاهی به موقعیت هنرهای نمایشی در كشور پهناور هندوستان خواهد داشت. از دیرباز در كشور هند حدود هفت سبك نمایشی متداول و مشغول فعالیت و اجرا بوده‌اند و كه عبارتند از: 1- بهاراته ناتیام ( مختص منطقه تامیل نادو) 2- موهینی آتا ( منطقه كرالا) 3- كاتاكالی ( منطقه كرالا) 4- كوچی پوری ( منطقه آنوراپرادش) 5- اودیسی ( منطقه اوربسا) 6- كاتاك ( منطقه جنوب هند) 7- مانی پوری ( منطقه مانی‌پور) علاوه بر انواع اشكال هنرهای نمایشی سنتی دیگر چون خیمه‌شب بازی و شهر فرنگ كه كماكان در ایالات مختلف كشور هند همچنان حیاتی نیمه جان دارند اما بخش وسیعی از تئاتر معاصر هند نیز با توجه به آشنایی كامل نویسندگان و كارگردانان هندی با متون هنرهای نمایشی اروپایی و امریكایی رنگ و بوی آثار مدرن و نو به خود گرفته‌اند. - آغازینه‌های نمایش در هند نمایش در كشور هندوستان در روزهای آغازین چون بسیاری از ملل جهان از تحول رسوم و نیایشهای مذهبی پدید آمد. اصولا سرزمین‌هایی كه دین‌های چند خدایی داشتند مانند هند و یونان روحیه نمایش‌پذیری قوی‌تر داشته‌اند . پرستش گاه‌های خدایان هندی و اصولا نیایش مذهبی در كشوری مانند هند، همانا رقص و موسیقی و نمایش است. « كاتاكالی» از مهمترین ونمایشی ترین شاخه‌های رقص درتئاتر هند به شمار می‌رود. هندی‌ها همواره از خدایانشان تصویرها می‌آفریده و داستانهای مربوط به آنان را در انواع گونه‌های نمایشی‌شان به رویت مخاطبان درمی‌آورده‌اند. - بازیگری در هند و نقش چشم بازیگری در هند تاكید خاصی بر « حركات بدن» داشته و دارد و دراین میان نقش عضوی چون «‌چشم» از بقیه مهم‌تر به نظر می‌رسد. معنی دار كردن « نگاه» نكته اصلی و ذاتی انواعی از گونه‌های نمایشی هندی است. كنترل عضلات چشم نیازمند ساعات متمادی‌ تمرین و آموزش شدید روزانه در طول چندین سال است. « چشم» بازیگر تنها در گونه نمایشی « تئاتر سایه» و « عروسكی» كه در سرزمین هند از علاقه‌مندان بسیاری هم برخوردار است كاربرد بسیاری ندارد. - فعالیت انستیتو بین‌المللی تئاتر و یونسكو در هند انستیتو بین‌المللی تئاتر كه زیر نظر بخش فرهنگی « یونسكو» در 85 نقطه دنیا فعالیت هنری و تئاتری دارد بخش عمده‌ای از سه نوع فعالیت‌هایش شامل فعالیت‌های دانشجویان، استادان و اطلاعات را به كشور هند و شهر دهلی‌نو هدایت كرده است. كلاس‌های تخصصی این انستیتو كه مخصوص اساتید است در پایتخت هند تشكیل می‌شود و قرار است این پروژه بین‌المللی در تمام دانشگاه‌های هند نیز انجام شود. 85 درصد هزینه بر پایی این كلاس ها توسط سازمان یونسكو تامین می‌شود.