مهر درخشان ندیده چشم فلك، رهبرى مدبر و لایق ز بعد باقر علم نبى، چو جعفر صادق طلوع كرد ز طرف افق، چو مهر درخشان براى دامن مادر، ولى حضرت خالق بداد، پیك سعادت نوید عالمیان را كه باب رحمت‏ حق باز شد به روى خلایق گشود دیده به دنیا فروغ دیده زهرا رئیس مذهب و هادى دین، چراغ سرادق(1) گشود عقده هر مشكلى ز امت احمد ببست راه به اعداء دین ز سابق و لاحق(2) ششم وصى رسول خدا محمد محمود چراغ راه هدى، ماه آسمان حقایق یگانه منجى قرآن و دین، امام معظم كه فضل و دانش او هست فوق كل خوارق(3) گشود و بست ره عدل و داد و جور و ستم را به دوستان موافق، به دشمنان منافق مغیث‏(4) شیعه بحر سخا و منبع احسان وصى دین پیمبر، امام لاحق و سابق ز فرّ و دولت آن آفتاب شرع، فرو ریخت بناى كینه و جور ستمگران منافق نهال قامت دین راست ‏شد ز یُمن وجودش به طرف گلشن قرآن دمید، یاس و شقایق هزار شكر، كه از سعى آن موید آیین شده است دین نبى تا ابد چو اختر بارق بود امید كه «مردانى‏» از مدیحت صادق شود به لطف عمیمش هماره واصل و واثق محمدعلى مردانى 1- سرادق: سراپرده ، خیمه؛ 2- لاحق : آنكه پس از چیزی آید و بدو پیوندد ، مقابل سابق؛ 3- خوارق :جمع خارق ، خلاف عادات مردم ، كرامات اولیا؛ 4- مغیث : فریادرس