هر چه از دوست رسد نیکوست. ولی از بین آن ها هدایا و میراثی که آنها را «فرزند خصال خویش» کند نیک و ماندگار است.

دوشنبه ۸ آبان ۱۳۹۶ - ۰۰:۰۰
بهترین هدیه به فرزند
می خواهم بهترین هدیه را به فرزندم بدهم. آن چیست؟ هر چه از دوست رسد نیکوست. ولی از بین آن ها هدایا و میراثی که آنها را «فرزند خصال خویش» کند نیک و ماندگار است. جایی که بزرگ بایدت بود فرزندی من ندارت سود چون شیر به خود سپه شکن باش فرزند خصال احساس خوشبختی و لذتش درونی است. مانند چشمه‌ی زلالی که از دل کوهسار در هوایی پاک می جوشد و نشاط بخش و زندگی گستر است. خود و فرزندان را طوری پرورش دهیم که کمال طلب بار آیند نه تمام طلب. تمام طلب اندازه نگه نمی‌دارد مانند این است که برای پختن آش رشته نمک، آب، نخود، لوبیا، فلفل و ... را به طور مساوی با یک پیمانه انتخاب کند. والدین لازم است متناسب با رشد و تحول کودک با مطالعه منابع معتبر و مشاوره، تخصصی، دانش پزشکی، روان‌شناختی، جامعه شناختی و دینی و معنوی خود را رشد دهند تا به جای تربیت کودک را ضایع نکنند. امام باقر (علیه السلام) می فرماید: «همه ی کمال در شناخت عمیق دین [عقاید، اخلاق و احکام] و شکیبایی در پیشامدهای ناگوار و اندازه نگاه داشتن در زندگی است.» روان‌شناسان دین غربی و روان‌شناسان دینی فواید زیادی برای دین‌داری درون سو و عمیق (نه ریا‌کارانه) برمی‌شمارند. خودشناسی (جسمی، جنسی، جنسیتی، اخلاقی و عرفانی، ذهنی، حقوقی و فقهی، فلسفی و وجودی) و خودمهارگری و تدبیر زندگی و خرج و برج آن لازمه زندگی فردی و زناشویی و اجتماعی شادمانه و از هنرهای زیبا و جلوه‌های ویژه‌ی فیلم زندگی ما در سناریوی هستی است. بنابراین والدین باید برای رسیدن به این کمالات و خصال والدین غالباً برای یارانه زندگی بهترین هدایای سخت‌افزاری مادی مانند کادو و جهیزیه به فرزند خود می دهند ولی از نرم افزارهای زندگی معمولاً غفلت می کنند. وسائل زندگی آسایش به همراه دارد ولی الزاماً دل خوش و آرامش به ما نمی دهد. طبیعی است والدینی این هدایا را می دهند که خودشان هشیار و آگاه باشند و زندگی روشمندی داشته باشند یا لااقل تلاش کنند به جهت دادن و عبرت آموزی فرزندانشان بیراهه‌‌های آنها را نروند. اگر چه اعیاد هدیه ویژه دارند ولی باید هدایا رنگ بوی معنوی هم بگیرند و رنگ پولکی به خود نگیرند. کاری کنیم که کودکان هم بگیرند و رنگ پولکی به خود نگیرند. کاری کنیم که کودکان در قلک خود سکه‌های هدف یابی، نه هدف دهی، بریزند و هر روز به سمت کمال، شادکام و تفرج کنان حرکت کنند. هر روز، در یک زندگی هدفمند عیدانه مستمر به فرزندان است ببینیم چه می کنیم. یادمان باشد فرق بگذاریم بین جلوه های شادی لحظه ای و آنی و شادکامی و رضایتمندی از زندگی. منبع : ماهنامه خانواده شاد

برچسب‌ها

پربازدیدها

پربحث‌ها