طلبهای نزد من آمد و جملهای گفت که مرا منقلب کرد، او گفت: دیشب خواب دیدم که پول زیادی را برای حضرت حجة بن الحسن(عج) آوردهاید و آن را مقابل حضرت گذاشتید، امام(ع) دو، سه دسته برداشتند و سپس با تندی به شما فرمودند: «این مخصوص خود شماست» و این جمله را سه با
امام زمان(ع) و شهریه
طلبهای نزد من آمد و جملهای گفت که مرا منقلب کرد، او گفت: دیشب خواب دیدم که پول زیادی را برای حضرت حجة بن الحسن(عج) آوردهاید و آن را مقابل حضرت گذاشتید، امام(ع) دو، سه دسته برداشتند و سپس با تندی به شما فرمودند: «این مخصوص خود شماست» و این جمله را سه بار تکرار کردند.
حوزه علمیه در طول تاریخ دارای فراز و نشیبهای بسیاری بوده است اما در همه حال امام عصر(عج) بر تمام امور آن واقف بوده و در بسیاری از مشکلاتی که بر سر راه آن به وجود آمده گره گشایی کردهاند؛ از جمله این مشکلات، امور اقتصادی و شهریه طلاب بوده است.
شهریهای که به خاطر انتساب به حضرت بقیة الله الأعظم(عج) از خیر و برکات فراوانی برخوردار میباشد و حتی بسیاری از مردم عادی به خاطر برکت آن مقداری از پول خودشان را با شهریه طلاب معاوضه نموده و یا از فروختن جنسی به طلاب از این بابت ابراز خرسندی مینمایند.
در زمان مرحوم آیة اللّه حائرى(ره) مۆسس حوزه علمیه قم، ایشان بابت مُهر نانى كه به طلاب داده بودند به چندین مغازه نانوایى بدهكار مىشوند.
حدودا چند ماهى نمىتوانند پول نانواها را بپردازند. مرحوم حاج شیخ به سه نفر از علماى قم از جمله مرحوم سید محمد باقر علوى قزوینى(ره) فرموده بودند:
به جمكران مشرف شده و به وجود مقدّس آقا امام زمان(عج) متوسل شوید، كه به هر حال این مشكل مرتفع شود و ما بتوانیم حداقل، مهر نان طلاب را فراهم نماییم.
مرحوم سید محمد باقر علوى قزوینى(ره) نقل مىكردند: ما به مسجد مشرّف شدیم و چند شبى را در آنجا بسر بردیم.
شب سوم یا چهارم بود كه به وجود مقدس آقا امام زمان علیهالسلام متوسل شده بودیم، كه حضرت را در خواب زیارت كردم، حضرت فرمودند:
"به آقا شیخ بفرمایید: به درس و بحثتان ادامه بدهید، نگران مشكل مالى نباشید، مرتفع مىشود".
ما خوشحال به محضر مبارك مرحوم شیخ رسیدیم و چند روزى طول نكشید كه حاج شیخ، تمام بدهى خود را به نانوایان پرداختند و از آن به بعد مشكل مالى به تدریج مرتفع شد و آیة اللَّه حائرى(ره) هم تا آخر عمرشان با مشكلى كه نتوانند آن شهریه مختصر طلاب حوزه علمیه قم را بپردازند مواجه نشدند.
آری امام زمان(عج) هرگز از امور شیعیان خصوصا طلاب و مدافعان دین غافل نبوده و نیستند. اگرچه طلاب نیز در قبال این شهریه نسبت به امامشان وظیفهای دارند و باید کمر همت برای دفاع از ولایت ببندند.
بدیهی است که حضرت دوست دارند نا طلاب وظیفه شناس از مرحمتی ایشان استفاده نموده و به برکت آن اعتقاد داشته باشند؛
آیت الله مجتهدی(ره) میفرمایند: بنده علاقهای نداشتم از وجوهات استفاده کنم به همین خاطر خدمت آیت الله سید احمد خوانساری رسیده و از ایشان سوال نمودم که تمام وقتم صرف تدریس و منبر و اداره مدرسه میشود و جهت تأمین مخارج زندگی در سختی و فشار هستم و از جای دیگر هم درآمد ندارم و علاقه به استفاده از وجوهات هم ندارم، به نظر حضرتعالی چه کنم؟
ایشان فرمودند: مخارجتان را از راه قرض کردن تأمین کنید، اگر در پرداخت ان دچار مشکل شدید و قادر به اداء قرض نبودید آن وقت میتوانید از بیت المال برداشت نموده و بدهیهای خود را بپردازید.
ایشان میفرماید: قریب به دو سال به این منوال ادامه دادم تا روزی هیچ پولی برایم نمانده بود و کسی هم که از او قرض میگرفتم در دسترس نبود، فقط مبلغ یکصد هزار تومان از بیت المال در منزل بود ولی با این وجود نمیخواستم از آن برداشت کنم، لذا صندوقی که مبلغی در آن از ارث به من رسیده بود و آن را برای مخار بعد از وفاتم کنار گذاشته بودم پانصد تومان برداشته و خرج نمودم.
فردای آن روز طلبهای نزد من آمد و جملهای گفت که مرا منقلب کرد، او گفت: دیشب خواب دیدم که پول زیادی را برای حضرت حجة بن الحسن(عج) آوردهاید و آن را مقابل حضرت گذاشتید، امام(ع) دو، سه دسته برداشتند و سپس با تندی به شما فرمودند:
«این مخصوص خود شماست» و این جمله را سه بار تکرار کردند.
از این جریان فهمیدم که حضرت از اینگونه عملکرد من ناراحت شدهاند که چرا از پول ایشان که قسمتی را برای اینگونه موارد در نظر گرفته شده است استفاده نکردم.
کار کردن برای امام(ع) و استفاده نکردن از بوده ایشان مانند این است که آدمی برای صرف غذایی به خانه میزبانی برود ولی از غذای میزبان نخورد،
بلکه از غذایی که با خود آورده تناول کند، طبیعی است که میزبان از این عمل میهمان ناراحت میشود. (آداب الطلاب، شاکر برخوردار فرید، ص155و 156)
البته باید نظر مراجع عظام تقلید که در حقیقیت به جای امام زمان(عج) در دوران غیبت سکان دار حوزههای علمیه و امور شیعیان هستند رعایت شود، و از سیره این بزرگان نیز به خوبی روشن است که نسبت به وجوهات و شهریه طلاب با احتیاط کامل برخورد میکردند.
پیش از انقلاب شخص قصابی خدمت آیت الله گلپایگانی رسید تا مبلغی حدود 200 هزار تومان سهم امام بپردازد، آقا پرسید:
با گوشت های ذبح غیر اسلامی و یخ زده ای که در این ایام وارد کشور می شود و به فروش می رسد، چه می کنید؟ قصاب جواب داد: ما فروشنده ایم، کاری به حلال و حرام گوشت نداریم.
آیت الله گلپایگانی با تغییری که در رنگ و صورتشان پیدا شد، فرمود: چطور مسائل شرعی مربوط به شغل خود را یاد نگرفته ای و دست به این شغل خطرناک زده ای؟! تو غذای مردم را تامین می کنی!
قصاب گفت: مردم خودشان مسئول خوراکشان هستند.
فرمود: مردم به بازار اسلامی مراجعه می کنند و شما از این مصونیت سوء استفاده کرده بازار حرامخوری آماده می کنید و ذبح غیر اسلامی در اختیار مردم قرار داده و مردم را به حرام خواری عادت می دهید. پول ها را از برابر من بردارید!
قصاب گفت:حضرت آیت الله من سهم امام و خمس می پردازم خداوند از این طریق مرا ببخشد.
آیت الله گلپایگانی فرمودند: این نه سبب نجات تو می شود و نه من اجازه دارم که جهت حوزه علمیه و طلاب برای نشر اسلام مصرف کنم، ما در حوزه علمیه به طلاب شهریه پاک می دهیم که سهم امام(ع) است که طلاب نماز شب شان فراموش نشود، این پول حرام نماز صبح طلاب را نیز به قضا و فساد می کشد.
منابع:
سایت مسجد مقدس جمکران
کتاب آداب الطلاب، نوشته شاکر برخوردار فرید
فارس نیوز
تهیه و فرآوری: مسلم زمانیان
