زاد و ولد در جهان آخرت! زاد و ولد، به این معنا که زن و مردی با هم ازدواج کنند و زن حامله شود و پس از چند ماه با رنج و زحمت وضع حمل کند و بچه اش را به تدریج بزرگ کند، مسلماً وجود ندارد، زیرا نظام آن جهان، نظام متفاوتی است. در این جهان است که نظام علت و معلول مادی، چنین نظم و توالی ای را برای به وجود آمدن یک انسان، تحمیل می کند، اما چون در جهان آخرت، این نظام برچیده می شود و نظام جدیدی حاکم می گردد، این نسخ امور نیز تغییر خواهند کرد. پس زاد و ولد به این صورت دنیوی آن قطعاً وجود ندارد. اما مطلب دیگری هست، و آن اینکه مطابق نص قرآن کریم، در آن جهان، بهشتیان هر چه دلشان بخواهد برایشان مهیا می شود، قرآن کریم می فرماید: "و فیها ما تشتهیه الانفس و تله الاعین" (زخرف /71) و در آن است آنچه دل ها میل دارد و چشم ها از آن لذت می برد. و نیز می فرماید: "ولکم فیها تشتهی انفسکم و لکم فیها ما تدعّون" (فصلت /31)، و هر چه دل هایتان بخواهد و هر چه خواستار آن باشید، در آنجا خواهید داشت. و نیز می فرماید: "وهم فی ما اشتهت انفسهم خالدون" (انبیاء /102) و آنان در میان آنچه دل هایشان بخواهد، جاودانند. وقتی آن فرآیند تکوینی بچه دار شدن در آن جهان منتفی باشد، شاید دیگر "میل به فرزند دار شدن" نیز منتفی باشد، که در این صورت، دیگر به این معنا هم فرزند دار بودنی در آن جهان محقق نخواهد شد. به هر حال اگر به هر دلیل، آن میل در انسان ساکن در بهشت پدید آید، بعید نیست که فرزند دار شدن هم در آنجا ممکن باشد، هر چند که این دیگر زاد و ولد اصطلاحی دنیوی نیست نظام آن جهان طوری است که انسان هر چه را اراده کند (البته در محدوده ی وُسع وجودی خود)، بلافاصله برایش ایجاد می شود و احادیث متعددی در مورد خلقت حوریان بهشتی به همین مضمون آمده است. می توان گفت که به همین ترتیب، بعید نیست اگر کسی در آن جهان بخواهد "فرزند دار باشد"، همان موقع فرزندی برایش آفریده شود. تنها مطلب قابل مناقشه در اینجا این است که آیا اصلاً چنین خواسته ای در آن جهان مطرح می شود یا خیر؟ زیرا رابطه پدر- فرزندی (یا مادر- فرزندی) به نظر می رسد که رابطه ی نیمه تکوینی – نیمه قراردادی باشد. آن مقدارش که تکوینی و واقعی است، این است که فرزند در اثر ازدواج و طی فرآیند حاملگی و وضع حمل پدید آید، اما تمامی حقوقی که بر آن مترتب می شود، قراردادی است. وقتی آن فرآیند تکوینی بچه دار شدن در آن جهان منتفی باشد، شاید دیگر "میل به فرزند دار شدن" نیز منتفی باشد، که در این صورت، دیگر به این معنا هم فرزند دار بودنی در آن جهان محقق نخواهد شد. به هر حال اگر به هر دلیل، آن میل در انسان ساکن در بهشت پدید آید، بعید نیست که فرزند دار شدن هم در آنجا ممکن باشد، هر چند که این دیگر زاد و ولد اصطلاحی دنیوی نیست. بخش اعتقادات تبیان