نقدی بر دلخوشی های سطحی فضای مجازی
توسط : tolooearamesh


 
 
صفحه ی اینستاگرام را به هوای پیگیری اخبار روز باز کرده ام.تقریبا از هر ده پست یکی با مناسبت کیک و بادکنک و کادو به روز شده است! عکس ها از زاویه ای هنرمندانه و ژست ها انتخاب شده و منظم مرتب اند.

فرقی ندارد مناسبت این عکس چه بوده: تولد، سالگرد ازدواج، قبولی در دانشگاه، یا هر مناسبت دیگری...

تمام این خوشحالی ها با حضور یک کیک و چند بادکنک ثبت شده اند. انگار این دو عضو ثابت شادی های ما شده اند. شادی هایی که البته زیاد هم مطمئن نیستیم واقعا در پشت دوربین حضور داشته اند یا فقط برای دلخوشی روی صفحه آمده اند.

خبری از خلاقیت در مناسبت ها نیست. هیچ کس سعی نکرده شادی اش را به روشی تازه و خلاقانه تر برگزار کند.

مثلا روز تولدش با حضور در یک موسسه ی خیریه به محرومان آن موسسه شادی کوچکی هدیه دهد. یا روز تولدش یک حال خوب به این دنیا اضافه کند. یک جوری حضور خودش را معنا ببخشد که یعنی وجود من در این دنیا دلیلی داشته و بی جهت نبوده، ماموریت خودم را خوب شناخته ام و سعی در اعتلای آن دارم.

یا به بهانه ی سالگرد ازدواجش چند جوان را هم از نعمت همراه و همسر بهره مند کند.

خوشحالی ها صوری اند. گاهی رنگ رقابت گرفته اند. نهایت خلاقیت این مناسبت ها این بوده که در فضایی غیر از منزل برگزار شده و احیانا تعداد دیگری هم در کنار صاحب مجلس حضور یافته اند. هیجان ها و خوشحالی آن روز با چند آهنگ و رقص و نورافشانی فروکش کرده اند و جالب است که خیلی از این آدم ها برای سوال "هدف شما از زندگی چیست؟" جواب قابل قبولی ندارند.

فیلم ها شبیه فیلم عروسی پر شده اند. انگار همه قبول کرده اند که ساعاتی بعد فیلم این لحظه ها به انظار عده ی زیادی خواهد رسید و باید خیلی شیک و رسمی در صحنه حاضر شد. تمام لذت هایی که می تواند در دل طرف ذخیره شود به ثبت دوربین ها و گوشی ها رسیده ند و شخص هرلحظه باید مواظب فعل و انفعالات خودش باشد.

این حکایت لحظه هایی از خوشی های ما شده است...

فضایی که سعی می کند همه را خوشبخت نشان دهد و این دغدغه را به جان دیگری بیاندازد که تو از بقیه عقب تری!

چهارشنبه 11/5/1396 - 15:35
پسندیدم 0
UserName