داستان هائی از زندگانی زندگانی حضرت علی (ع) 599

 

على و شكر كتیبه  در جنگ صفین معاویه لشكرى بیست و پنج هزار نفرى را تدارك دید و در نوع خود در تمام جوانب این مجموعه بیست و پنج هزار نفرى را مجهز نمود، با تدارك وسائل و اسلحه و از حیث زره و كلاه خود و كاملترین تمرینات ، آنها را جهت نبرد با سپاه امام على (علیه السلام ) آماده نمود تمامى این لشكر از فرق سر تا پا غیر از دو چشم آنها غرق آهن بود، به شكلى كه هیچ جائى جهت نفوذ تیر یا شمشیر در آن نباشد و تمامى آنها را سوار بر اسب كرد تا روحیه لشكر على (علیه السلام ) را با هیبت این لشگر در ابتداى نبرد تضعیف نماید این لشگر را كتیبه نامید و راهى میدان كرد. لشكریان حضرت امیر (علیه السلام ) وقتى این وضعیت را دیدند جراءت مقابله با آنرا در خود ندیدند چون وضع جبهه مقابل را مى دیدند چگونه است نه جاى شمشیر زدن بود نه راه نفوذ، على (علیه السلام ) از صف لشكریان خود بیرون آمد و لشكر خود را به تذكراتى هشدار داد و آنها را براى نبرد تشجیع نمود آنگاه به آنها فرمود: به شما بگویم این لشكر كتیبه معاویه را در هم خواهم كوبید كسى حق ندارد از جاى خود تكان خورد. آنگاه حضرت ذوالفقار را در دست گرفت و حمله كرد حضرت آنچنان جنگید كه تمامى لشگر پا به فرار گذاشتند. على (علیه السلام ) به تعقیب آنها پرداخت فراریان آنها خود را به خیمه معاویه رساندند معاویه كه منتظر بود این لشگر برود و همه لشكر على (علیه السلام ) را درهم بكوبد و بیاید؛ دید همه شكست خورده با كشته هاى فراوان برگشته اند. معاویه گفت : اى واى بر شما كى شما را اینطور كرده ؟ مگر لشكر على (علیه السلام ) چند برابر شما بود؟ همه گفتند: معاویه ما كه لشكر على (علیه السلام ) را ندیدیم ولى ما هر وقت نگاه مى كردیم مى دیدم على (علیه السلام ) پشت سرماست و با ذوالفقار حمله مى كند. همین قدر بدان كه هر كه كشته شده به شمشیر على (علیه السلام ) كشته شده و هر كه نیزه خورده به نیزه على (علیه السلام ) است ، هر كه تیر خورده ، به تیر على (علیه السلام ) است او گفت : على (علیه السلام ) كه تیر ندارد گفتند و الله ما نمى دانیم چه شده ولى مى دیدیم كه على (علیه السلام ) گاهى با تیر حمله مى كرد گاهى با نیزه و گاهى با شمشیر و گاهى هم از پشت سر.

(1)

 **********

1) فرحة الغری و ارشاد القلوب.

دوشنبه 6/7/1394 - 10:9
پسندیدم 0
UserName