داستان هائی از زندگانی زندگانی حضرت علی (ع) 589

 

سهل ؛ یارى صادق و همراهى دائمى امام على (ع )

 سهل بن حنیف كارگزار حضرت على (علیه السلام ) در شهر مدینه بود. وقتى حضرت براى پیكار صفین آماده مى شد حضرت به كارگزاران خود در تمام سرزمین اسلامى خود نامه نوشت و آنان را جملگى به كوفه فرا خواند از جمله آنها سهل بن حنیف بود او همراه قیس بن سعد كه از مصر برگشته بود به جانب كوفه رهسپار شد. وقتى آنها به كوفه رسیدند حضرت یاران خود را فرا خوانده بود تا درباره جنگ با معاویه از آنها نظر خواهى كند و از آنان مى خواست كه نظر خود را علام نمایند. هاشم بن عتبه و عمار بن یاسر و قیس بن سعد نظر موافق خود را به حضرت اعلام نمودند، سپس گروهى از انصار گفتند: فردى از میان شما جواب امیرالمؤ منین (علیه السلام ) را بدهد در اینجا بود كه سهل بن حنیف پاسخ مثبت خود را به نمایندگى از انصار به حضرت اعلام كرد در جنگ صفین ، سهل فرمانده سواران نیروهاى بصره بود. سهل در جنگ صفین شركت فعال داشت وى همراه امیرالمؤ منین (علیه السلام ) بعد از جنگ به كوفه برگشت و بعد از بازگشت به كوفه این یار دیرینه و فداكار على (علیه السلام ) از دنیا رفت . سیدرضى گوید: حضرت ، حضرت ، سهل را از دیگران بیشتر دوست مى داشت ، لذا حضرت فرمود است : (لو احبنى جبل لتهافت ) اگر كوهى مرا دوست داشته باشد (تكه تكه شده ) فرو ریزد امام جعفر صادق (علیه السلام ) مى فرماید: وقتى كه سهل از دنیا رفت حضرت على (علیه السلام ) او را با برداحمر یمنى كه منسوب به حبره بود كفن كرد، از امام باقر (علیه السلام ) نقل شده است كه فرمود: رسول خدا بر جنازه حمزه 70 تكبیر گفت و حضرت على (علیه السلام ) بر جنازه سهل 25 تكبیر گفت و اینها را به صورت پنج تا پنج تا بر جنازه او خواند، زیرا بعد از هر نماز گروهى مى آمدند و مى گفتند اى امیرمؤ منان ما به نماز نرسیدیم و حضرت دستور مى داد جنازه را به زمین گذاشته بر او نماز مى خواند تا اینكه پنج مرتبه جنازه را بر زمین گذاشتند. رحمت خدا بر سهل باد كه با افتخار زندگى كرد و در حالى از دنیا رفت كه على (علیه السلام ) از او راضى بود.

 

چهارشنبه 25/6/1394 - 14:11
پسندیدم 0
UserName