بـه سراغ من بیا
توسط : m_hadi47


مهارت‌های زندگی > خانواده - زینب رئوفی:
مهر و محبت در زندگی مشترک مانند نهالی است که زن و مرد باید همه تلاش و همت‌شان را به‌کار گیرند تا این نهال به درختی تناور تبدیل بشود و در اعماق وجودشان ریشه بدواند.

 زن و مرد از عشق ورزیدن، آرامش دادن و ابراز علاقه و محبت كردن نباید ابایی داشته باشند. چه ایرادی دارد هر از گاهی به همسرتان مدام بگویید: «عزیزم دوستت دارم»، یا وقتی بیرون از منزل است به او تلفن بزنید و حالش را بپرسید. هنگامی كه از خانه بیرون می‌رود او را بدرقه ‌ و وقتی به خانه می‌آید با لبخند در را برایش باز كنید و بگویید: «چه خوب شد آمدی.»؟ بدرقه كردن همسر و به استقبال او رفتن یكی از نكات ریزی است كه اهمیت دادن به آن و رعایت كردنش مهر و محبت و توجه میان همسران را افزایش داده و پیوند زناشویی‌شان را تحكیم می‌بخشد. حجت‌الاسلام جواد گلی، كارشناس تعلیم و تربیت و مشاور مذهبی برنامه‌های مختلف تلویزیونی درباره اهمیت و آداب استقبال و بدرقه از همسر و تأثیر آن در تربیت فرزندان نكات و توصیه‌هایی ارائه داده است كه در ادامه می‌خوانید.

یكی از موضوعات مهم و اساسی كه در شرایط كنونی كشور نباید اهمیت آن را دست‌كم گرفت موضوع سبك زندگی است. در ‌ دین اسلام هم سبك زندگی خانوادگی و اجتماعی جایگاه بسیار قابل‌توجهی را به‌خود اختصاص داده و در متون دینی ‌مطالب بسیاری از ائمه معصومین و پیامبر بزرگوار اسلام تحت عنوان سیره اهل‌بیت و ائمه معصومین نقل شده است. وظیفه ما مسلمانان ایرانی این است كه سبك زندگی خانوادگی ایرانی‌- اسلامی را در زندگی‌مان پیاده كرده به این ترتیب كه مولفه‌های آن را یافته آنها را مدنظر قرار داده و راهكارها و خط‌مشی‌های مناسبی را برای ارتقای دانش زندگی خانوادگی در اختیار جامعه به‌ویژه زوج‌های جوان قرار دهیم. یكی از این موضوعات استقبال و بدرقه در شیوه زندگی خانوادگی است.

لطفا صمیمیت را بهانه نكنید

متأسفانه بسیاری از افراد گمان می‌كنند صمیمیت، ارتباط صمیمانه و محبت فراوان و نزدیك‌شدن اشخاص و اعضای خانواده به یكدیگر هراندازه بیشتر می‌شود باید رعایت احترام و ادب از روابط آنها رخت بربندد. بعضی افراد با این توجیه كه چون با هم صمیمی و راحت هستیم پس مجازیم با ادبیات گفتاری لمپن و سبك و گاهی همراه با توهین و بی‌احترامی و لقب‌های ناشایست با یكدیگر صحبت كنیم. در مكتب دینی ما هیچ‌گاه دیده نشده ائمه‌اطهار فرزندانشان را با القابی ‌‌كه خالی از احترام است خطاب قرار دهندیا همسرانشان را با زبان ‌خالی از احترام و ادب و محبت صدا بزنند. ائمه ما همسران خود را ریحانه (گل خوشبو و لطیف) و فرزندانشان را قره عینی (نور چشم من)، فواد قلبی (میوه قلبم)، ثمره وجودی (میوه وجودم) می‌نامیدند.

رفتار مؤدبانه داشته باشید

توهین كردن و عدم‌احترام در رفتار هم در بسیاری از خانواده‌ها دیده می‌شود؛ مثلا هنگامی كه پدر وارد خانه می‌شود همسر به استقبال شوهرش نمی‌رود، فرزندان در اتاقشان هستند و به جای اینكه آنها به استقبالش بروند پدر برای دیدن فرزندانش به اتاق آنها سر‌می‌زند. زن و شوهر نباید بی‌تفاوت از كنار یكدیگر بگذرند. اینكه هنگام وارد یا خارج شدن از منزل، همسران هیچ واكنش عاطفی‌ای نسبت به حضور همدیگر نشان نمی‌دهند نشانه صمیمیت نیست بلكه می تواند به بی‌تفاوتی و بی‌احترامی تعبیرشود. نباید مسئله را اینگونه توجیه كنید: «چون با هم صمیمی هستیم و رودربایستی با هم نداریم لازم نیست همدیگر را بدرقه كرده و به استقبال یكدیگر برویم». اغلب افراد به اشتباه گمان می‌كنند فقط باید به استقبال مهمان رفت و او را بدرقه كرد درحالی‌كه در آداب اسلامی و ایرانی رسم بر این است كه هنگام ورود و خروج، زن به احترام مرد و همچنین مرد به احترام زن بایستد. هنگام ورود یكی از زوجین، دیگری با روی خوش و لبخند به استقبال همسرش برود و به او خوشامد بگوید و همچنین هنگام خروج با احترام و محبت او را بدرقه كند. متأسفانه امروزه در خانواده‌ها رسم‌شده كه اعضای خانواده این آداب را فقط در حضور مهمانان غریبه رعایت می‌‌كنند گویی این ادای احترام تنها ویژه افرادی است كه با آنها صمیمی نیستیم و به‌قول معروف با آنها رودربایستی داریم.

خروج‌تان را از خانه اعلام كنید

در موارد بسیاری دیده می‌شود كه افراد هنگام خروج از منزل رفتن‌شان را اعلام نمی‌كنند در این صورت همسر و سایر اعضای خانواده چون متوجه رفتن او نمی‌شوند طبیعتا بدرقه‌ای هم صورت نمی‌گیرد. اگر به فیلم‌ها و سریال‌هایی كه در دهه 60 و قبل از آن ساخته شده دقت كرده باشید اینگونه نشان داده می‌شود كه فرد هنگام خروج از منزل از همسرش می‌پرسد: «خانم چیزی برای منزل لازم ندارید؟» یك معنی این پرسش این است كه مرد به این طریق خروجش از منزل را اعلام می‌كند. در همین آثار نمایشی دیده می‌شود كه هنگامی كه زن با این پرسش مواجه می‌شود قبل از اینكه بگوید چه چیزی برای منزل لازم دارد كاری را كه در دست دارد زمین می‌گذارد وبرای بدرقه به سمت مرد‌ حركت می‌كند. در فرهنگ ایرانی- اسلامی مرد نقش مدیریت خانواده را به‌عهده دارد و به‌علت تعهدی كه نسبت به مسائل خانه دارد درواقع با بیان این عبارت هم همسر را از رفتنش مطلع و هم به تعهدش عمل می‌كند. درواقع باید با كلام و رفتارمان هنگام خروج از منزل همسرمان را متوجه این امر كنیم. در پاسخ به این توجه دادن، همسر و سایر اعضای خانواده هم باید تغییر حالتی در وضعیت‌شان ایجاد شود. دقیقا مثل هنگامی كه مهمان قصد ترك منزل میزبان را دارد اینگونه می‌گوید: «اجازه مرخص‌شدن به بنده می‌دهید؟» این كلام و عبارت سبب می‌شود شما متوجه بشوید كه مهمان‌تان قصد رفتن دارد و برای رعایت ادب و احترام باید او را بدرقه كنید. همسران نباید هنگام خروج از منزل‌ تنها به خداحافظی آن هم هنگام خروج بسنده كنند بلكه باید هنگام خروج و ورود فضایی را ایجاد كنند كه استقبال و بدرقه از آنها صورت بگیرد. متأسفانه امروزه در بعضی خانواده‌ها مشاهده می‌شود كه مرد هنگام خروج از منزل نه اطلاعی می‌دهد، نه درباره اینكه در منزل چیزی مورد نیاز هست یا خیر سؤالی می‌پرسد، بلكه وقتی زن درخواست خرید چیزی از او می‌كند اینگونه جواب می‌دهد: «من خیلی كار دارم و گرفتارم خودت تهیه كن.» درواقع با این برخورد به طرف مقابل‌مان اینگونه القا می‌كنیم كه وقتی من در حال خروج از خانه هستم دوست ندارم كسی كاری به كارم داشته باشد حتی بخشی از وظایف و مسئولیت‌هایی كه به‌عهده دارم را به من یادآوری كند.

مردان هم باید رعایت كنند

شاید عده‌ای تصور كنند این تنها زنان هستند كه باید به استقبال و بدرقه شوهرشان بروند و ‌ رعایت آداب و احترام تعهد یكطرفه زن است درحالی‌كه رعایت نكاتی كه ذكر شد زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود كه دوطرفه باشد و مرد هم آنها را در مورد همسرش رعایت كند.

به كودكان‌تان هم آموزش دهید

در كودكان تا سن 6 سالگی بیشتر آموزش‌ها‌ از طریق مشاهده و بازی صورت می‌گیرد. بنابراین بهترین روش برای اینكه بتوانیم آداب استقبال و بدرقه را به كودكان بیاموزیم این است كه در درجه اول خودمان آنها را در همه حال رعایت كنیم تا كودك از طریق مشاهده آنها را بیاموزد. برای نهادینه شدن نیز در قالب بازی این آداب و روش‌های صحیح را به آنها آموزش دهیم. بهتر و پسندیده‌تر است هنگامی كه برای استقبال و بدرقه نزد همسرمان می‌رویم از كودكان بخواهیم ما را همراهی كنند. همچنین پدر و مادر می‌توانند برای اینكه عادت به استقبال رفتن را در فرزند ایجاد كنند هنگامی كه وارد منزل می‌شوند هدایای كوچكی در قالب خوردنی، اسباب‌بازی‌های كوچك و ارزان‌قیمت و... را تهیه كنند و هنگامی كه فرزندان به استقبالشان می‌آیند به آنها بدهند. در این صورت كودك تشویق می‌شود كه با شنیدن صدای زنگ، برای استقبال به سمت در حركت كند.

مودب‌باشید

متاسفانه بعضی افراد در گفتارشان احترام و ادب را رعایت نمی‌كنند مثلا هنگامی كه همسر از او سؤالی می‌كند در جواب می‌گویند: «به تو ربطی ندارد» و در ادامه آن می‌خندند به این معنی كه لحنم از روی صمیمیت است. اگر‌فرزندان این صحنه را مشاهده كنند نه‌تنها رعایت ادب و احترام را یاد نمی‌گیرند بلكه بی‌احترامی و مسخره كردن در آنها به شكل عادت درمی‌آید. پسندیده است كه حتی فرزندان خردسالمان را با پیشوند آقا و خانم صدا كنیم و از همان ابتدا به آنها اینگونه یاد دهیم كه صمیمیت منافاتی با احترام ندارد.

كمی محترمانه تر لطفا!

اگر شما در مكانی عمومی باشید و یك نفر سر صحبتی را با شما باز كند حتی اگر چندان هم مایل به شنیدن صحبت‌های او نباشید احساس می‌كنید كه به دلیل احترام باید به حرف او گوش دهید و واكنشی از خود نشان دهید؛ مثلا لبخندی به او بزنید و... اما خیلی وقت‌ها پیش می‌آید كه در ‌ محیط خانواده همسر یا فرزندمان صحبت می‌كند اما هیچ واكنشی به حرف‌های او نشان نداده و همانطور كه مشغول و سرگرم انجام كارهای خودمان هستیم و با بی‌توجهی از كنار او می‌گذریم.

ناامیدنشوید

گاهی هنگامی كه به همسرتان توجه و محبت می‌كنید و او واكنش صحیح و مناسبی نشان نمی‌دهد نباید زود ناامید شده و تغییر روش دهید . در این شرایط باید اندكی گفتار و لحن‌مان را تغییر دهیم تا طرف مقابل‌مان متوجه گفتار و لحن تندش بشود و آن را تعدیل كند اما در رفتار نباید سریع واكنش نشان داد؛ بنابراین حتی اگر پاسخ دلخواه و مناسب‌تان را دریافت نكردید صبور باشید و مداومت كنید‌چون واكنش‌های رفتاری نسبت به گفتار بیشتر الگو قرار می‌گیرد و به سایر اعضای خانواده به‌ویژه فرزندان 
منتقل می‌شود.

به حضور و غیبت همدیگر توجه كنید

بدانیدكسی كه وارد خانه یا از خانه خارج می‌شود ‌ باید او را مورد توجه قرار داد. همانگونه كه وقتی مهمانی وارد خانه می‌شود از جایتان بلند نشوید و به استقبال او نروید ممكن است او این رفتار را بی‌احترامی تلقی كند و عده ای رنجیده شوند به همین اندازه باید در مورد اعضای خانواده هم به این نكته اهمیت داد. پس هنگامی كه همسرتان وارد خانه می‌شود بهتر است هر كاری دست‌تان دارید زمین بگذارید. این مورد توجه قراردادن یعنی استقبال كردن. حتی اگر در آن لحظه كاری انجام می‌دهید كه نمی‌توانید آن را رها كنید باید با كلام به گرمی از او استقبال كنید؛ مثلا اگر همسرتان وارد منزل می‌شود و شما در آشپزخانه در حال شست‌وشوی ظرف هستید می‌توانید به سمت در ورودی بچرخید یا یك قدم به سمت راهروی ورودی بردارید ارتباط چشمی با او برقرار كنید لبخند بزنید و با كلام محبت‌آمیز از او استقبال كنید. اینگونه به او نشان داده‌اید كه متوجه آمدن او بوده‌اید. در این صورت همسرتان با ورودش به منزل احساس بهتری نسبت به شما و فضای خانه و خانواده پیدا می‌كند و با انرژی بیشتری وارد خانه می شود. نباید آنقدر به آمد و رفت همسرمان بی‌تفاوت باشیم به‌طوری‌كه او بعد از ورود به منزل خودش ما را متوجه حضورش در منزل بكند. تكرار و تداوم این رفتار باعث ایجاد بی‌محبتی و دلسردی بین همسرمان می‌شود.

كارشناس این شماره: در این شماره دكتر لیلا بهنام، روانشناس، روان‌درمانگر و مشاور خانواده به سؤالات شما پاسخ داده است.
سؤال: من و همسرم هر دو شاغل هستیم. من از 9 صبح تا 5 بعدازظهر سر‌كار هستم و او از 9صبح تا 7 شب. من هنگامی كه به خانه می‌آیم بسیار خسته‌ام. رسیدگی به كارهای منزل و بچه‌ها مرا خسته‌تر می‌كند. همسرم در كارهای خانه به من هیچ كمكی نمی‌كند و می‌گوید وظیفه توست كه آنها را انجام دهی. همیشه سر این مسئله با هم دعوا داریم و آخر سر هم می‌گوید اگر نمی‌توانی هم به كارهای منزل رسیدگی كنی و هم بیرون از خانه كار كنی سر كار نرو. چگونه می‌توانم او را متقاعد كنم؟

پاسخ: در زندگی زناشویی اولویت‌هایی وجود دارد. بخشی از نیازهای ما فردی و بخشی از آنها بین فردی است؛ یعنی نیازهای مشترك فرد با همسر، فرزندان و اعضای خانواده‌اش. همانطور كه وقتی به حرفه‌ای مشغول می‌شویم نمی‌توانیم به كارفرما بگوییم این قسمت از این كار را چون دوست دارم انجام می‌دهم اما بخش دیگر از كار كه خسته‌ام می‌كند را انجام نمی‌دهم در ازدواج هم‌ باید مسئولیت زندگی مشترك را كامل بپذیریم. این مسئولیت تعاریفی دارد كه طبق شرع، فرهنگ و توافق طرفین مشخص می‌شود. در سؤالتان ذكر نكردید كه توافق اولیه شما با همسرتان چگونه بوده است اما طبق توصیه‌های دین مبین اسلام، مرد مدیریت اقتصادی و زن مدیریت خانه و فرزندان را برعهده دارد. شاغل بودن شما نباید عاملی باشد كه به مسئولیت اصلی و نقش مادرانه و زنانه شما در خانواده آسیب برساند. به‌نظر می‌رسد اشتغال شما پاسخ به نیاز شخصی خودتان است نه خانواده. یعنی كسی از شما انتظار ندارد كه در تأمین مخارج زندگی ‌كمك كنید. به همین دلیل هنگامی كه ابراز خستگی می‌كنیدهمسرتان از شما می‌خواهد شغل‌تان را رها كنید. اگر اینچنین است و شما برای پاسخ دادن به علایق و نیازهای شخصی‌تان بیرون از منزل شاغل هستید بدانید كه اطرافیانتان مجبورنیستند شما را در پاسخ‌دادن به این نیاز شخصی همراهی كنند. بنابراین باید بتوانید از پس وظایف داخل و خارج از منزل به خوبی بربیایید. البته گفت و گو همیشه می‌تواند راه‌های جدیدی را پیش پای زوجین قرار دهدضمن اینكه رعایت این 2نكته می تواند به شما كمك كند:
1- با خودتان روراست باشید و اگر فكر می‌كنید مدیریت همزمان وظایف داخل و خارج از خانه در توان شما نیست كارتان را سبك كنید و ساعات بیشتری را به رسیدگی به كارهای خانه اختصاص دهید.

2- تعیین تكلیف در روابط بین‌فردی، مقاومت ایجاد كرده اما پیشنهاد دوستانه، افراد را به انجام تكالیف ترغیب می‌كند. هنگامی كه می‌خواهید مسئولیتی را به همسرتان محول كنید به‌گونه‌ای رفتار نكنید كه او حس نكند او را مجبور به این كار می‌كنید. مثلا پیشنهاد دهید برای نظافت بخشی از منزل شما، همسر و حتی فرزندانتان با هم همكاری كنید تا كارها زودتر تمام شود و بتوانید ساعات باقیمانده را دسته‌جمعی تفریح كنید.

 


شنبه 27/10/1393 - 21:52
پسندیدم 0
UserName