چرا نوزاد هنگام تولد فاقد عقل و قوه تشخیص است؟
توسط : bahaar88
پس امام (علیه السلام) فرمود كه: اگر فرزند، دانا و عاقل متولد مى شد، هر آینه دنیا در نظرش بسیار غریب مى نمود و حیران مى ماند به جهت آن كه بناگاه امرى چند مى دید كه نمى دانست، و وارد مى شد بر او غرایبى كه مانند آن مشاهده نكرده بود از اختلاف صور عالم و مرغان و چهارپایان و غیر آنها و ساعت به ساعت و روز به روز.
و عبرت بگیر براى این، از حال كسى كه او را اسیر كنند و از شهرى به شهرى برند و او عاقل باشد مانند واله و حیران او را وحشتى مى باشد با آن كه اوضاع شبیه به آنها بسیار دیده است و كسى را كه در كودكى و نادانى اسیر كنند سخن و ادب زودتر مى آموزد از كسى كه در دانائى و بزرگى او را اسیر كنند.
و ایضا اگر عاقل متولد شود، مذلتى در خود خواهد یافت از آن كه نتواند به راه رفتن و او را بر دوش گیرند و در خرقه ها پیچند و در گهواره خوابانند و بر رویش جامه افكنند، و حال آن كه ناچار است براى او این امور براى رقت بدن و رطوبتى كه در اعضاى او است در هنگام متولد شدن.
و ایضا اگر دانا و كامل متولد مى شد، آن شیرینى و وقعى كه كودكان را در دلها مى باشد او را نخواهد بود لهذا اول كه به دنیا مى آید نادان و غافل است از آنچه اهل دنیا در آن هستند و اشیاء را ملاقات مى كند با ذهن ضعیفى و معرفت ناقص و روز به روز اندك اندك در دیدن هر چیز و ورود هر حال معرفتش زیاد مى شود، و به امور غریبه الفت مى گیرد، و بر احوال مختلف معتاد مى شود، و به تدریج از حد تاءمل و حیرت به مرتبه اى مى رسد كه به عقل خود تصرف و تدبیر و چاره امور معاش خود مى كند و عبرت مى گیرد از احوالى كه مشاهده مى نماید و به سهو و غفلت مبتلا گردد و به اطاعت و معصیت مكلف مى شود.
و ایضا اگر در حین ولادت عقلش كامل و اعضایش قوى مى بود و در كار خود مستقل مى بود، حلاوت تربیت اولاد زایل مى شد و مصلحتى كه پدر و مادر را در تربیت فرزندان هست به عمل نمى آمد. و حكمتى كه در این تربیت است كه بعد از احتیاج پدر و مادر به تربیت ایشان مكافات حقوق آباء و امهات بكنند برطرف مى شد، و پدران و فرزندان به یكدیگر الفت نمى گرفتند زیرا كه فرزندان از تربیت و محافظت ایشان مستغنى مى بودند، پس در همان ساعت كه از مادر متولد مى شدند از ایشان جدا مى شدند، و كسى پدر و مادر خود را نمى شناخت و نمى توانست احتراز كرد از نكاح و خواستگارى مادر و خواهر و محرمان خود و كمتر قباحتى بلكه شنیع تر و قبیح تر از همه آنست كه اگر با عقل از شكم مادر بیرون آید خواهد دید چیزى كه حلال و نیكو نیست دیدن آن، یعنى عورت مادر. آیا نمى بینى چگونه هر امرى از امور خلقت را باز داشته با نهایت صواب و حكمت و خالى گردانیده خرد و بزرگ امور خود را از شوائب خطا و زلل.
-----------------------------------------
مفضل بن عمر
ترجمه: علامه محمد باقر مجلسى
دوشنبه 6/8/1392 - 17:13
پسندیدم 0
UserName
x