در بیان شگفتى هاى آفرینش انسان ساختمان دل
توسط : bahaar88
اى مفضل! كسى دل را در میان سینه قرار داده و پنهان كرده و پیراهنى كه آن پرده دل است بر روى آن پوشانیده و دنده ها را بر بالاى آن حافظ آن گردانیده با گوشت و پوستى كه بر روى دنده ها رویانیده براى آن كه از خارج چیزى بر او وارد نشود كه موجب جراحت آن گردد؟
كى در حلق دو منفذ قرار داده، كه یكى محل بیرون آمدن صدا و نفس باشد كه آن حلقوم است و متصل است به شش ‍ و دیگرى محل نفوذ غذا است كه آن را مرى مى گویند و متصل است به معده و غذا را به معده مى رساند.
و بر حلقوم سرپوشى قرار داده كه در هنگام خوردن غذا مانع شود او را از آن كه به شش برسد و آدمى را هلاك كند.
كى شش را باد زن دل قرار داده كه پیوسته در حركت است و آن را سستى به هم نمى رسد و باز نمى ایستد براى آن كه حرارت در دل جمع نشود كه آدمى را تلف كند.
كى براى منافذ بول و غایط مانند بندهائى كه در میان كیسه ها مى باشد قرار داد، كه هر وقت كه خواهند بر هم آورند و هر وقت كه بخواهند بگشایند كه هر دو فضله دفع شوند؟ و اگر چنین نبود، همیشه این دو فضله جارى و متقاطر مى بودند و عیش آدمى فاسد مى شد، آدمى چه قدر از این نعمتها را وصف تواند كرد. بلكه آنچه احصاء نمى كنیم زیاده است از آن كه كردیم و آنچه مردم نمى دانند بیشتر است از آن كه مى دانند.
كى معده را عضوى عصبى در نهایت صلابت گردانیده از براى آن كه طعامهاى غلیظ را هضم تواند كرد؟
و كى جگر را نرم و نازك گردانیده براى آن كه قبول نماید خالص غذاى لطیف را تا آن كه در آنجا هضم دیگر باید لطیف تر از هضم معده مگر خداوند قادر؟
آیا گمان مى برى كه بى مدبرى و مقدر حكیم علیم چنین امور كه مشتملند بر انواع حكمتها و مصلحتها به عمل تواند آمد؟ كلا و حاشا، متمشّى نمى شود مگر از خداوند قادرى كه عالم است به اشیاء پیش از آفریدن آن ها و هیچ چیز از قدرت او بیرون نیست و لطیف و خبیر است.
-----------------------------------------
مفضل بن عمر
ترجمه: علامه محمد باقر مجلسى

دوشنبه 6/8/1392 - 16:58
پسندیدم 0
UserName
x