حكمت در دوام جریان آب دهان
توسط : bahaar88

تاءمل كن: در آب دهان و منفعتى كه در آن هست زیرا كه حق تعالى چنین مقرر گردانیده كه همیشه جارى باشد. در دهان كه تر كند كام و گلو را. اگر این رطوبت نمى بود آنها فاسد و بى طراوت مى شدند، اگر این رطوبت با غذا هضم نمى شد، در گلو گوارا نمى شد و این رطوبت مركبى است از براى غذا كه آن را به معده مى رساند.
و ایضا این رطوبت به زهره مى رسد و موجب صلاح حال انسان است زیرا كه اگر زهره خشك شود آدمى هلاك مى شود. و به تحقیق كه گفته اند گروهى از جاهلان متكلمان و ضعفاء العقول فلاسفه به جهت قلت تمیز و قصور علم كه: اگر شكم آدمى به هیئت قبا مى بود كه هر گاه طبیب خواهد بگشاید و اندرون آن را مشاهده نماید و دست داخل كند و معالجه كند آنچه را كه خواهد، هر آینه اصلح بود از آن كه بسته اند و از دیده پنهان است و دست به آن نمى رسد و دردهاى اندرون را نمى توان شناخت مگر به دلیل هاى غامض و علامتهاى مشتبه مانند نظر كردن و قاروره و بوئیدن عرق و اشباه اینها از علاماتى كه غلط و اشتباه در آنها بسیار مى شود، و بسا باشد كه اشتباه باعث كشتن مریض گردد.
و جواب این شبهه آن است كه جاهلان باید بدانند كه اگر چنین مى بود و اطلاع بر امراض و معالجه آنها به این آسانى مى بود، هر آینه مردم را ترس از مرگ و بیمارى نبود و علم به بقاى خود به هم مى رسانیدند و به سلامت و صحت خود مغرور مى گردیدند و موجب طغیان و فساد ایشان مى شد.
و مفسده دیگر این كه پیوسته رطوبات شكم مترشح مى بود و هر جائى كه مى نشست و مى خوابید ملوث مى گردانید و جامه اش همیشه تر و كثیف مى شد و عیش بر او فاسد مى گردید.
و مفسده دیگر این كه معده و جگر و دل افعالى كه از اینها صادر مى شود به حرارت غریزى مى شود كه حق تعالى در جوف آدم محتبس گردانیده اگر در شكم فرج ها و رخنه ها مى بود كه توان گشود و اندرون شكم را دید و دست را داخل جوف توان كرد، هر آینه برودت هوا به جوف مى رسید و با حرارت غریزى مخلوط مى شد و عمل احشاى جوف باطل مى گردید و آدمى هلاك مى شد. پس بدان كه هر چه اوهام به سوى آن مى رود به غیر نحوى كه خالق حكیم اشیاء را بر آن طریقه آفریده خطا و باطل است.
-----------------------------------------

 

در بیان شگفتى هاى آفرینش انسان

دوشنبه 6/8/1392 - 16:54
پسندیدم 0
UserName
x