به داد تقویم برسید.!!!

با سلام خدمت شما تبیانی های محترم ....

یکی میشه بگه توی این تقویم ها چه خبر است؟

تقویم قمری سایت تبیان قضیه را به گونه ای نشان میدهد که گویی ماه شوال سی روزه بوده است و هلول ماه ذی القعده در شامگاه 29 ماه شوال بوده است در حالیکه سایت آسمان شب ماه را در 30 ماه شوال رویت کرده است و ماه شوال 30 روزه شده است.

در این خبر وضعیت رویت پذیری هلال ماه ذی القعده 1429 را به قلم جناب آقای میرسعید و خسرو جعفری زاده مشاهده خواهید نمود.

با سلام به عرض علاقه مندان و رصدگران محترم هلال ماه میرسانم كه :

هلال ماه ذی القعده در شامگاه پنج شنبه 9 ابان 1387 برابر با 30 شوال 1429 مطابق با 30 اكتبر 2008 در مناطق شمال  شرقی- شمال (مثل تهران) و شمال غربی با ابزار اپتیکی معمولی و در سایر نقاط ایران در شرایط رصدی مناسب مثل داشتن افقی پاک و تمیز با چشم غیر مسلح با ارتفاع کم و درصد روشنایی نسبتا بالا قابل رؤیت می باشد.

این هلال با اختلاف سمت زیاد و عرض دایره البروجی منفی با داشتن ارتفاعی كم و بر عكس بخش درخشانی نسبتا زیاد یك هلال ارزشمند برای رصد با چشم غیر مسلح است لذا رصد دوستاران هلال ماه و نتیجه آن كمك ارزشمندی است برای حد رویت با چشم غیر مسلح كه متاسفانه هر سال از میزان رصد هلال ماههای بحرانی با چشم غیر مسلح و گزارش ان سیر نزولی پیدا كرده.

 با احترام و آرزوی موفقیت برای رصدگران عزیز و محترم، همچنین برای اطلاع بیشترو دقیق از رصد هلال در روز می توان به رصد 96 هلال سال 1387 مراجعه كرد.

با احترام :سید محسن قاضی میرسعید
 
Image
خورشید در روز پنجشنبه 9 آبانماه ساعت 17 و 10 دقیقه به وقت مرکزی ایران غروب خواهد کرد و در این زمان هلال در ارتفاع 4 درجه و 32 دقیقه از افق و سمت 235درجه و 39دقیقه قوسی خواهد بود. در زمان غروب خورشید اختلاف سمت ماه و خورشید 18درجه است و این یکی از دلایلی خواهد بود که هلال را به آسانی در افق نمی توان رویت کرد. زمان غروب ماه در این روز نیز ساعت 17 و 40 دقیقه و فاز هلال 2.6 درصد است.
و این در حالی است که درسایت مقام معظم رهبری نیز هیچ خبری از رویت هلال ماه در شامگاه 29 شوال وجود ندارد و اعلام شده است که در بسیاری از شهرها نیز با چشم مسلح نیز رویت نشده است.
بنابر این همانگونه که در تقویم آمده است ماه شوال 30 روزه بوده است.
حالا مطلب دیگر این است که ماههای قمری یک در میان باید 29 و 30 روزه باشد در حالیکه دوباره در مطلبی اعلام کرده اند که ماه ذی القعده نیز 30 روزه است و آن مطلب این است:
تاریخ شهادت "حضرت امام محمد تقی(ع)"درتقویم رسمی سال 87 کشور اصلاح شد
بر اساس اعلام روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تاریخ شهادت "حضرت امام محمد تقی (ع)" در تقویم رسمی سال 1387 کشور اصلاح شد.
به گزارش ایرنا به نقل از روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با توجه به سی روزه بودن ماه ذیقعده در سال 87، تاریخ شهادت این امام همام در تقویم­ رسمی کشور به اشتباه هشتم آذر درج شده بود که تاریخ صحیح آن به 9 آذر اصلاح شد.
تاریخ شهادت "حضرت امام محمد تقی (ع) جوادالائمه" آخرین روز ماه ذیقعده می باشد.
این گزارش می افزاید، بر اساس اعلام دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی کشور، مقرر شده رسانه ملی کشور نسبت به انعکاس برنامه­های مرتبط با ایام شهادت در تاریخ 30 ذیقعده برابر با 9 آذر اقدام کند.
درضمن اگر استناد مطلب ماه های یک در میان را خواستید در پایان مطلب خدمتتان عرض می‌کنم.
حالا سوال این است که واقعا باید چه کرد؟
با توجه به اینکه در آستانه ماه ذی الحجه هستیم و اعمال این ماه باید با توجه به روزهای آن باشد چه کسی پاسخگوی این اشتباه فاحش است؟؟؟؟؟؟

شما بگویید چه باید کرد؟؟؟؟؟

برای اثبات اوّل ماه نکاتی وجود دارد که رعایت آنها ضروری و اجتناب ناپذیر است و تمامی مسلمین خصوصاً زعمای دینی و مسئولان کشوری باید به آنها توجه نمایند و هر کس عمل و وظیفه مربوط به خود را انجام دهد تا اوّلاً مردم تکلیف صحیح شرعی خود را انجام دهند، ثانیاً حتّی المقدور جلو خطاهای فاحش گرفته شود و همگی وحدت ساز باشیم. در این جا پنج مورد آن بررسی می‌شود.

قاعده یک در میان و ضرورت اصلاح تقویم
ماه قمری دقیقاً 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیقه و 3 ثانیه یا 53059028/29 روز و هر سال قمری دوازده ماه و برابر با 3670834/354 روز است. برای سهولت محاسبات هر سال قمری را 354 روز می‌گیرند، بدین جهت در یک سال، 6 ماه سی روزی و 6 ماه 29 روزی وجود دارد(1).

برای جبران کسری سال، هر سه سال یکبار، یک روز اضافه می‌شود؛ یعنی سال سوم 355 روز خواهد بود؛ چرا که مقدار کسری در سه سال، 3670834/0× 3 یا برابر 101/1 روز می‌شود.
نتیجه مهمی که این محاسبه دارد و نباید از آن غفلت نمود، «قاعده یک در میان» است؛ یعنی در سال قمری، ماه‌ها یک در میان 30 و 29 روز می‌باشد.

حال با توجه به این نکته مهم، تقویم‌های سال‌های 1384 و 1385 را مورد توجه قرار می‌دهیم: در تقویم‌های 1384، چهار ماه پشت سرهم را قبل از ماه مبارک رمضان سی روز گرفته‌اند و از «قاعده یک در میان» غفلت نموده‌اند. به عبارت دیگر ماه‌های جمادی الاولی، جمادی الثانی، رجب و شعبان را سی روز اعلام كرده‌اند. در حالی که اگر «قاعده یک در میان» رعایت می‌شد، اول رمضان 12/7/84 می‌شد؛ یعنی دو روز زودتر از تقویم.

اواخر شعبان سال گذشته مردم ایران متوجه شدند که با بعضی کشورها خصوصاً کشورهای هم افق و نزدیک مثل کویت و عربستان دو روز اختلاف دارند؛ یعنی ماه مبارک رمضان برای آنها از سه‌شنبه 12/7/84 می‌باشد. این امر، غیر معقول و در نتیجه غیر قابل قبول بود. شاید به همین جهت بود که رمضان در ایران بر خلاف تقویم به جای پنجشنبه، یک روز زودتر (13 مهر) شروع شد و ظاهراً کسی هم به آن ایراد نگرفت. در هر حال آن اختلاف دو روزی به یک روز تقلیل یافت و مشکل نسبتاً حل شد.

در پایان ماه مبارک رمضان مجدداً ملاحظه شد که کشورهایی مثل کویت و عربستان و امارات و حتّی ترکیه و افغانستان و روسیه روز پنجشنبه 12/8/84 را عید فطر گرفته‌اند، در حالی که ایران روز جمعه 13 آبان را عید گرفت و عده‌ای هم روز پنجشنبه را ـ هر چند بعد از ظهر ـ عید گرفتند.

اگر به قاعده یک در میان عمل می‌شد، جمادی الثانی 29 روز گرفته می‌شد و سه نتیجه به وجود می‌آمد:
اولاً: اوّل رمضان 12/7/84 ؛ یعنی دو روز زودتر از تقویم می‌شد.
ثانیاً: عربستان و کویت که رمضان را دو روز زودتر اعلام کردند، کارشان صحیح بود.
ثالثاً: ماه مبارک رمضان باید 30 روز باشد و آخرش می‌شود: چهارشنبه 11/8/1384 و در نتیجه عید فطر روز پنج شنبه 12/8/84 می‌شد.

در تقویم‌های 1385، نیز قاعده یک در میان رعایت نشده و چهار ماه پشت سرهم (یعنی ماه‌های جمادی‌الثانی، رجب، شعبان و رمضان) را سی روز اعلام كرده‌اند، و اگر قاعده یک در میان رعایت می‌شد:
اولاً : اوّل ماه مبارک رمضان برابر دوم مهرماه بوده، نه سوم مهرماه و کسانی که دوم مهر را روزه نگرفته‌اند، لازم است قضای آن را بگیرند.

ٍثانیاً: در نتیجه شب‌های قدر یک شب جلوتر بوده و مردم با احیا، محروم از فیوضات الهی و درک شب قدر بوده‌اند.
ثالثاً : ماه مبارک رمضان 30 روز و عید فطرسه شنبه 2/8/1385 خواهد بود، نه سوم آبان.

نتیجه: بر اساس قاعده یک در میان و لااقل تجربه سال قبل، روز اوّل رمضان، یکشنبه دوم مهر ماه بوده، نه دوشنبه سوم مهر ماه و عید فطر سه شنبه 2/8/1385 خواهد بود، نه سوم آبان.

توجه
● این ضابطه محاسباتی است، نه رؤیتی. در این جا بحث محاسباتی مورد توجه است و فقط صحبت از درک و پذیرفتن یک قاعده مسلم می‌باشد که مبتنی بر واقعیت خارجی؛ یعنی قاعده یک در میان می‌باشد.

● اثبات اوّل ماه سه روش کلی دارد: یکی سی روز بودن ماه قبل و دیگری رؤیت هلال (بواسطه خود شخص یا شهادت دو مرد شاهد عادل یا شهادت یک عده)، سوم حکم حاکم جامع الشرائط.

نکته اساسی این است که قاعده یک در میان یک ضابطه ریاضی و محاسباتی بوده و برای تنظیم تقویم خوب است. اوّل ماه فقط با همان سه روش مذکور اثبات می‌گردد که در حالت دوم آن رؤیت هلال ضروری است.

● شرح لمعه، ج 2،جدول صفحه 112 ماههای قمری را یک در میان سی روز ذکر کرده است.

در هر حال، یکی از عوامل مهم بروز اختلاف، رعایت نکردن «قاعده یک در میان» است و رفع این اشکال بسیار ساده و شدنی است. وزارت ارشاد اسلامی که چاپ و نشر در کشور یکی از وظائف اوست، میتواند خود را ملزم کند که تمام تقویم‌‌ها تاریخ‌های قمری را طبق «قاعده یک در میان» محاسبه و چاپ نمایند. در این راستا آستان قدس رضوی، دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم، سازمان تبلیغات کشور، مؤسسه ژئو فیزیک و... نیز در این امر مهم سهیم هستند. شایسته است این مراکز تقویم‌های خود را قبل از دیگران اصلاح نمایند و مراقب بقیه تقویم‌ها باشند.


پنج شنبه 7/9/1387 - 3:45
پسندیدم 1
UserName