عاشورا
 

غدیر علی(ع)،حرای محمّد(ص)است،در جلوه ای پس از بیست و سه سال.

عاشورای حسین(ع)،دادخواهی غدیر علی(ع)است،پس از نیم قرن مظلومیت حق.

عاشورا،سقای تشنه کامان عزّت است.

عاشورا،انفجاری از نور و تابشی از حق بود که بر طور اندیشه ها تجلی کرد و موسی خواهان گرفتار در تیه ظلمت را از سرگردانی نجات بخشید.

عاشورا درخششی بود که در دل دشمن،ترس ریخت و در دل دوست،امید آفرید و مردگان را بیدار ساخت و غافلان را به هوش آورد و شب را تا پشت دروازه های شهر شرک و قلعه ی نفاق،تاراند.

گر چه در آن نیمروز سرخ،در آن صحرای آتشگون،در آن کربلای آزمایش،قیام قیامت در خون نشست،ولی فریاد رسایت در عمق زمان برخاست.

ای حسین!...گر چه در آن نینوا نای حقیقت گوی تو را بریدند،امّا...نوای حق،حقِ تو در تاریخ،همچنان ماندگار شد وجاودانه ماند.

ای حسین!کربلای تو،انقلاب آموز و انسان ساز نسلها و قرنها و سرزمینها بود و عاشورای تو،بارور سازنده ی لحظه ها و روزها و سالها.

جواد محدّثی

سه شنبه 2/11/1386 - 9:2
پسندیدم 0
UserName