آداب معاشرت 19
 

باب اول :

در فضیلت انس و برادرى و شرایط و درجات و فواید آن


بدان كه دوستى و دشمنى در راه خدا پیچیده است و با بیانى كه خواهیم كرد واضح و آشكار خواهد شد. توضیح مطلب از این قرار است كه دوستى و مصاحبت دو نوع است : گاهى اتفاقى پیش آید، مانند دوستى به علت همسایگى ، هم مكتب یا هم مدرسه بودن یا در بازار و یا در دستگاه سلطنتى و یا در مسافرتها؛ و گاهى منشاء دوستى اختیار و قصد انسان است ، و این مورد است كه ما در صدد بیان آنیم . اخوت دینى ناگزیر جزو این بخش است ، چون اجر و ثواب ، فقط براى افعال اختیارى است و به افعال غیر اختیارى تكلیف نكرده اند. مصاحبت عبارت است از همنشینى و آمد و رفت و گفتگو و اینها امورى است كه انسان براى آنها آهنگ كسى را نمى كند مگر وقتى كه او را دوست بدارد، زیرا انسان از كسى كه دوست ندارد دورى مى كند و با او آمد و رفت نمى كند و كسى را كه دوست مى دارد یا خود او را دوست دارد نه آن كه به وسیله او به محبوبى برسد و مقصودى جز او داشته باشد و یا آن كه بدان وسیله به مقصودى مى رسد كه آن مقصود یا محدود به دنیا و لذتهاى دنیوى است و یا متعلق به آخرت است و یا به خداى تعالى مربوط مى شود، پس جمعا چهار قسم است .

يکشنبه 30/10/1386 - 14:10
پسندیدم 0
UserName