کتاب عقل و جهل 30
 

مُحَمّدُ بْنُ یَحْیَى رَفَعَهُ قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع مَنِ اسْتَحْكَمَتْ لِی فِیهِ خَصْلَةٌ مِنْ خِصَالِ الْخَیْرِ احْتَمَلْتُهُ عَلَیْهَا وَ اغْتَفَرْتُ فَقْدَ مَا سِوَاهَا وَ لَا أَغْتَفِرُ فَقْدَ عَقْلٍ وَ لَا دِینٍ لِأَنّ مُفَارَقَةَ الدّینِ مُفَارَقَةُ الْأَمْنِ فَلَا یَتَهَنّأُ بِحَیَاةٍ مَعَ مَخَافَةٍ وَ فَقْدُ الْعَقْلِ فَقْدُ الْحَیَاةِ وَ لَا یُقَاسُ إِلّا بِالْأَمْوَاتِ‏

ترجمه :


 یكى از صفات خوب استوار است، بپذیرم و از نداشتن

صفات دیگرش بگذرم ولى از نداشتن عقل و دین چشم

نمى‏پوشم زیرا جدائى از دین جدائى از امنیت است و زندگى

با حراس گوارا نباشد و فقدان عقل فقدان زندگى است ( زیرا

بى‏خردان) فقط با مردگان مقایسه شوند و بس.

شرح :
ممكن است انسان به واسطه یكى از صفات نیك مانند سخاوت، حیا، غیرت، عدالت، راستگویى نجات یابد و سعادتمند گردد به شرط آنكه آن صفت ملكه راسخه او كشته و همیشه برآن پایدار و ثابت باشد چنانچه پیغمبر اكرم (ص) فقط شخصى رابه خاطر راستگوئیش اهل بهشت دانست و حاتم طائى را به سبب سخاوت و نوشیروان را به جهت عدالت در بعضى از روایات اهل نجات شمرده‏اند ولى دو صفت دین و عقل است كه در هر حال براى انسان لازم است زیرا مردمى كه دین ندارند امنیت ندارند و آنها كه عقل ندارند زندگانى انسانى ندارند.

 كتاب كافى جلد 1 ص :31 روایة: 30

 

 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: كسى را كه آگاه شوم بر
چهارشنبه 26/10/1386 - 13:56
پسندیدم 0
UserName