ترجیح مرگ بر زندگى
توسط : fgf

آرى سید الشهداء علیه السلام تصمیم بر امتناع از بیعت و در نتیجه كشته شدن گرفت و مرگ را بر زندگى ترجیح داد و جریان حوادث نیز اصابت نظر آن را به ثبوت رسانید، زیرا شهادت وى با آن وضع دلخراش حضرت مظلومیت و حقانیت اهل بیت را مسجل ساخت و پس از شهادت تا دوازده سال نهضت ها و خونریزى ها ادامه یافت و پس از آن همان خانه اى كه در زمان امام پنجم به وجود آمد شیعه از اطراف و اكناف مانند سیل به در همان خانه مى ریختند و پس از آن روز به روز به آمار شیعیان اهل بیت افزود و حقانیت و نورانیتشان در هر گوشه و كنار جهان به تابش و تلالو پرداخت ، و پایه استوار آن حقانیت توام با مظلومیت اهل بیت علیهم السلام مى باشد و پیشتاز این میدان سیدالشهداء علیه السلام بود.
مقایسه وضع خاندان رسالت و اقبال مردم به آنان در زمان حیات آن حضرت با وضعى كه پس از شهادت وى در مدت چهارده قرن پیش آمد و سال به سال تازه تر و عیمق تر مى شود اصابت نظر آن حضرت را آفتابى مى كند و بیتى كه آن حضرت (بنا به بعضى از روایات) انشاد فرمود اشاره به همین معناست :

و ما ان طبنا جبن و لكن
منایانا و دوله آخرینا

و به همین نظر بود كه معاویه به یزید اكیدا وصیت كرده بود كه اگر حسین بن على علیه السلام از بیعت با وى خوددارى كند او را به حال خود رها كند و هیچ گونه معترض وى نشود معاویه نه از راه اخلاص و محبت این وصیت را مى كرد بلكه مى دانسته كه حسین بن على علیهماالسلام بیعت كننده نیست و اگر به دست یزید كشته شود اهل بیت مارك مظلومیت به خود مى گیرندد و این براى سلطنت اموى خطرناك و براى اهلى بیت علیهم السلام بهترین وسیله تبلیغ و پیشرفت است .

چهارشنبه 26/10/1386 - 11:34
پسندیدم 0
UserName