احسان و بخشش
روزى بادیه نشینى نزد امام حسین علیه السلام آمد و گفت :


روزى از جدت ، رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم شنیدم كه فرمود: حاجات خود را یا از عرب شریف و یا مولاى كریم و یا حامل قرآن و یا شخص گشاده رو بخواهید. و شما عرب بوده و كرامت سیرت شما و قرآن بین شما نازل شده است و پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله و سلم فرمود كه هرگاه بخواهیم به او نظر كنیم ، به حسن و حسین بنگریم

.
در اینحال وقتى امام حسین علیه السلام از حاجت و مشكلش پرسید، او نیازش را روى زمین نوشت و حضرت فرمود:


از رسول اكرم صلى الله علیه و آله و سلم شنیدم كه فرمود: نیكى و بخشش به افراد، به قدر معرفت و شناخت ایشان است . (المعروف بقدر المعرفة .)و پدرم فرمود: ارزش هر شخصى احسان و نیكوكارى اوست . ( قیمة كل امرى ما یحسنه .) از اینرو از تو سه سؤ ال مى پرسم ؛ اگر پاسخ دهى ، سه همیان و اگر دو سؤ ال را پاسخ دهى ، دو همیان و اگر یكى را جواب دهى ، یك همیان نقره و زر به تو مى دهم

.
آن مرد قبول كرد و حضرت پرسید:


بهترین عمل كدام است ؟


او جواب داد:


ایمان به خدا.


حضرت پرسید:


نجات از هلاكت به چه چیز است ؟


او پاسخ داد:


اطمینان به خدا.


امام حسین علیه السلام پرسید:


زینت عبد و بنده خدا به چیست ؟


او اظهار داشت


علم و دانشى كه تواءم با حلم و بردبارى باشد.


حضرت پرسید:


اگر آنرا نداشت

.
او پاسخ داد:


فقر تواءم با صبر و شكیبایى

 .
حضرت پرسید:


اگر آنرا نداشت

.
آن مرد گفت

:
صاعقه اى از آسمان فرود آید و او را نابود كند.


در اینحال امام حسین علیه السلام خندید و سه همیان نقره و زر به او عطا فرمود.

 

احقاق الحق 11/444 - 440 و فضائل الخمسة من الصحاح السته 3/270 و بحار الانوار 44/196. به نقل از کتاب قصه های امام حسین علیه السلام گردآورنده محمدحسین مهرآیین

سه شنبه 25/10/1386 - 14:40
پسندیدم 0
UserName