حقیقتى عالى از زبان جابر بن عبداللّه انصارى
توسط : mmmmmmmm
 

بسم الله الرحمن الرحیم

حقیقتى عالى از زبان جابر بن عبداللّه انصارى

شیخ بزرگوار « عماد الدین ابوالقاسم طبرى آملى » كه از شاگردان شیخ ابوعلى فرزند گرانقدر شیخ طوسى است ، در كتاب با قیمت بشارة المصطفى كه از كتب نفیسه است با ذكر سند از « اعمش » كه از بزرگان محدّثین است و او از « عطیّة بن سعد بن جناده عوفى جدلى » كه او نیز از روات بنى امیّه است و اهل سنت در رجال خود تصریح كرده اند كه او انسانى صادق مى باشد ، روایت كرده كه گفت :

با جابر براى زیارت حضرت سید الشهداء (علیه السلام)به كربلا آمدیم . جابر غسل كرد و بر خود عطر زد . دستش را گرفته به روى قبر مطهّر حضرت سید الشهداء (علیه السلام) گذاشتم . بیهوش شد . بر صورت او آب زدم . به حال آمد . با سوز دل سخنانى جگر سوز به محضر حضرت حسین (علیه السلام) عرضه داشت ، سپس به شهداى گرانقدر كربلا سلام كرد و در پایان كلامش گفت كه : ما نیز شریك بودیم در آن كارى كه شما داخل شدید ، یعنى مجادله و مقاتله و نصرت و یارى ذرّیه خاتم پیامبران و شهادت در محضر او .

عطیّه مى گوید :

به او گفتم : ما رنجى نبردیم ، و شمشیرى نزدیم ، سرهاى این گروه از بدن جدا ، و همسرانشان بیوه ، و فرزندانشان یتیم شدند ، چگونه در اجر با ایشان شریك باشیم ؟

جابر در پاسخ گفت :

عطیّه ! من با دو گوش خود از رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم)شنیدم كه : هر كس عمل قومى را دوست دارد ، در ثواب آن عمل با آنان شریك است . سپس گفت : اى عطیّه ! رسول حقّ فرمود : نیّت من و اصحابم بر همان نیّت حسین و اصحاب اوست .

اولا : نیّت خیر را ببینید از چه ارزشى برخوردار است ، كه باعث متّصل كردن انسان به كاروان نوراست .

ثانیاً : نیّت و عمل حضرت حسین (علیه السلام) و یارانش از چه عظمتى برخوردار است كه رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم)براى شركت در ثواب شهداى كربلا مى فرماید : نیّت من همان نیّت حسین و اصحاب اوست .

چه نیكوست تمام مردم نیّت خود را در همه شؤون حیات در جهت نیّت شهداى كربلا قرار دهند ، سپس آن نیّت پاك و نورانى را به مرحله اجرا بگذارند ، تا اخلاق و عملشان نیز به نور حقیقت منوّر شود ، و در حدّ خود به فوز عظیم برسند ، و بتوانند صادقانه این قطعه از زیارت وارث را در محضر معنوى حضرت حسین (علیه السلام)و شهداى كربلا بخوانند .

 

اُشْهِدُ اللّهَ وَمَلائِكَتَهُ وَاَنْبِیاءَهُ وَرُسُلَهُ اَنّى بِكُمْ مُؤْمِنٌ ، وَبِاِیابِكُمْ مُوقِنٌ ، بِشَرایِعِ دینى وَخَواتیمِ عَمَلى وَقَلْبى لَقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَاَمْرى لاَِمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ

من خدا و فرشتگان و پیامبران و فرستادگان حقّ را گواه و شاهد مى گیرم كه به امامت و رهبرى شما مؤمنم ، و به رجعت و ظهور شما معتقدم ، هر قدمى كه در راه دین بردارم ، و هر عملى كه در زندگى به انجام رسانم به دوستى و محبّت شما و در سایه امامت و هدایت شماست ، دلم تسلیم قلب پاك شما و همه برنامه هایم تابع برنامه هاى شماست .

اگر این اقرارهاى عرشى با نیّت و عملى همسو با نیّت و عمل حضرت حسین (علیه السلام)و یاران او نباشد ، جز دروغى بس بزرگ و نابخشودنى در محضر خدا و انبیا و حضرت حسین (علیه السلام) و یاران او نیست ؟

اصولا این گونه چهره هاى پاك ، و در رأس آنان حسین عزیز و یارانش از جانب حضرت حقّ براى تمام مردم در همه ادوار اسوه حسنه هستند . مردم اگر بخواهند از وجود پاك آنان قدردانى كنند راه قدردانى حقیقى به این است كه باطن و ظاهر خویش را با آن بزرگواران هم سو نمایند ، و از اخلاق و رفتار و كردار دشمنانشان قولا و عملا بپرهیزند ; آن هم دشمنانى كه بر اثر شقاوت در اخلاق و عمل ، خود را براى ابد از رحمت واسعه حقّ محروم كردند .

دشمنان امام و یاران او ، مجسمّه تمام نماى رذایل ، شقاوت ، ظلم ، دد منشى ، تجاوز ، غارت ، بى رحمى ، غفلت ، حرص ، حسد ، كبر و به خصوص نفاق و دو رویى بودند ، و آن چنان حركت كردند كه به یقین خود را از عموم بِرَحْمَتِكَ الَّتى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءاستثنا نمودند ، و به قول شاعر عالم محتشم كاشانى كه دوازده بند او مورد قبول اهل بیت واقع شد ، كارى كردند كه ترس این معنا مى رود كه در قیامت چون بخواهند جزاى دشمنان حضرت حسین (علیه السلام)و یارانش را رقم زنند ، كتاب رحمت را برچینند و به هیچ انسانى رحمت نیاورند كه چرا افرادى از نوع شما به چنین جنایت هولناك و بى سابقه اى دست یازیدند ! !

ترسم جزاى قاتل او چون رقم زنند *** یك باره بر جریده رحمت قلم زنند

 بنابراین با تمام وجود از وضع دشمنان آن حضرت كنار بمانیم ، و تا آن جایى كه در قدرت ماست از حسین و یارانش رنگ بگیریم كه خیر دنیا و آخرت و سعادت امروز و فردا در رنگ پذیرى از این جمعیّت الهى و قوم آسمانى و ملكوتى است .

برگرفته از کتاب با كاروان نور به نویسندگی استاد حسین انصاریان

يکشنبه 23/10/1386 - 19:26
پسندیدم 0
UserName