علت‏شهادت امام حسین(ع)وعلت ترغیب ائمه(ع)به اقامه عزاى حسینى
توسط : حامد...
 

علت‏شهادت امام حسین(ع)وعلت ترغیب ائمه(ع)به اقامه عزاى حسینى

كتاب: مجموعه آثار ج 17 ص 475

نویسنده: شهید مطهرى

با دو سؤال مواجه خواهیم شد و خوب است كه جواب اینها را قبلا بدانیم كه هم خود ما روشن باشیم و هم از عهده جواب بر آییم:یكى اینكه چرا امام حسین شهید شد؟دیگر اینكه چرا ائمه دین دستور دادند كه عزاى امام حسین همیشه اقامه شود و در نتیجه ما وقتها و عمرها و پولها و نیروها و انرژیها هر سال در دو ماه محرم و صفر و بلكه در غیر این دو ماه صرف كنیم.

راجع به قسمت اول باید بگوییم در این زمینه خیلى حرفها گفته شده.دشمنان گفته‏اند امام حسین قصد حكومت داشته و كشته شد،هدف شخصى داشت و نرسید.دوستان نادان گفته‏اند كشته شد كه گناهان امت‏بخشیده شود،جنبه آسمانى و خیالى به قضیه دادند،آن را گفتند كه نصارى در باره مسیح گفته بودند.

حقیقت همان است كه خود امام حسین علیه‏السلام فرمود در مواردى از قبیل:

«ما خرجت اشرا و لا بطرا...»

«الا ترون ان الحق لا یعمل به و ان الباطل لا یتناهى عنه،لیرغب المؤمن فى لقاء الله محقا...»

«ایها الناس من راى سلطانا جائرا...».

در قسمت دوم هم باید گفت تكالیف شرعى بدون حكمت نیست.منظور این نبوده كه همدردى و تسلیتى باشد براى خاندان پیغمبر،به قول روضه خوان‏ها زهرا را خوشحال بكنیم. خیال مى‏كنیم هر اندازه ما گریه كنیم تسلى خاطر بیشترى براى حضرت رسول و حضرت زهرا هست.چقدر در این صورت ما حضرت رسول و حضرت زهرا و حضرت امیر را-كه همیشه آرزوى شهادت مى‏كردند و فخر خود مى‏دانستند-كوچك كرده‏ایم و خیال مى‏كنیم هنوز هم بعد از هزار و سیصد و بیست‏سال در حال جزع و فزع مى‏باشند!بلكه مقصود این است كه داستان كربلا به صورت یك مكتب تعلیمى و تربیتى همیشه زنده بماند.در حقیقت جواب سؤال اول اگر درست داده شود،جواب سؤال دوم هم معلوم مى‏گردد.

در لؤلؤ و مرجان،صفحه 3 از كامل الزیارة نقل مى‏كند كه حضرت صادق علیه السلام به عبد الله بن حماد بصرى فرمود:

بلغنى ان قوما یاتونه(یعنى الحسین علیه السلام)من نواحى الكوفة و ناسا من غیرهم و نساء یندبنه و ذلك فى النصف من شعبان،فمن بین قارى یقرا و قاص یقص و نادب یندب و قائل یقول المراثى‏».فقلت له:نعم،جعلت فداك قد شهدت بعض ما تصف.فقال:«الحمد لله الذى جعل فى الناس من یفد الینا و یمدحنا و یرثى علینا و جعل عدونا من یطعن علیهم من قرابتنا او من غیرهم یهددونهم و یقبحون ما یصنعون (1) .

ایضا در صفحه 38 نقل مى‏كنند:

ان لقتل الحسین حرارة فى قلوب المؤمنین لا یبرد ابدا.

پس معلوم مى‏شود فلسفه این كار تهدید دشمن و تقبیح كارهاى آنهاست،تحسین این دسته و تشویق به این نوع كار و تقبیح آن دسته و ایجاد نفرت[نسبت‏به]آن نوع كار است (2) .

البته حضرت زهرا خوشحال مى‏شود اما از باب اینكه نیت و هدف حضرت زهرا و حضرت رسول و حضرت امیر و حضرت امام حسین همه یكى است و آن

«یتلوا علیهم ایاته و یزكیهم و یعلمهم الكتاب و الحكمة‏» (3)

است،البته خوشحال مى‏شود كه به وسیله ذكر فرزندش حسین،مردم در دنیا و آخرت سعادتمند شوند،مردم در همان راهى حركت كنند كه فرزندش حسین حركت كرده است.

پى‏نوشت‏ها:

1) [به من خبر رسیده كه در نیمه شعبان گروهى از نواحى كوفه و مردمى دیگر بر سر مزار حسین علیه السلام مى‏آیند و نیز زنانى كه براى آن حضرت نوحه‏گرى مى‏كنند و عده‏اى قرآن مى‏خوانند و پاره‏اى حوادث كربلا را بیان مى‏كنند و دسته‏اى نوحه‏گرى مى‏كنند و گروهى دیگر مرثیه مى‏خوانند.عرض كردم:فدایت‏شوم،آرى من نیز پاره‏اى از آنچه فرمودى دیده‏ام.فرمود:سپاس خداى را كه در میان مردم گروهى را قرار داد كه به نزد ما مى‏آیند و ما را مى‏ستایند و براى ما مرثیه مى‏خوانند،و دشمنان ما را كسانى قرار داد كه بر ایشان خرده مى‏گیرند از خویشان ما یا غیر آنها،آنان را تهدید مى‏كنند و اعمال ایشان را زشت مى‏شمرند.]

2) [در حاشیه این پاراگراف،استاد شهید نوشته‏اند:]آیا منظور از عزادارى همدردى و تسلیت است و یا منظور بردن ثواب است؟!در صورتى كه خود ثواب و كار درست و معقول داراى مصلحت ذاتى است.پس نخست‏باید ببینیم كه آن مصلحت ذاتى كه در سلسله علل حكم است چیست تا نوبت‏برسد به ثواب كه در سلسله معلولات حكم است.

3) جمعه/2.

يکشنبه 23/10/1386 - 9:4
پسندیدم 0
UserName