ساختمان
توسط : sobhani
ساختمان پیش از شروع ساخت هر ساختمان، نقشه بردار باید وضع قطعه زمین مورد نظر را بررسی کند. او باید خاک محل ساخته شدن ساختمان و سنگ های پی را بررسی کند، زیرا نوع شالوده ساختمان به چگونگی این خاک و سنگ ها بستگی دارد. نقشه بردار طرحی از زمین تهیه می کند که اندازه و شکل زمین، نزدیک ترین جاده ها و نزدیک ترین منابع تامین آب، گاز و برق را نشان می دهد. این طرح برای مسئول کنترل ساختمان، که از طرف شهرداری مأمور این کار شده است و پیش از ساخت هر سازه ای باید آن را تأیید کند، فرستاده می شود. پس ازآن یک مهندس معمار طرح اجرایی را، با جزئیاتی که هر کدام از دیوارها، درها وپنجره ها را، با اندازه های واقعی واطلاعات مربوط به مصالح، نشان می دهد، ترسیم می کند. سازندگان ساختمان باید هزینه ها را برآورد کنند و نقشه های نهایی باید به شهرداری فرستاده شود. هر وقت شهرداری پروانه صادر کند، سازندگان می توانند کار را شروع کنند. شالوده برای ساخت یک آلاچیق ، حتی یک زمین سفت و مسطح شالوده مناسب به شمار می رود .اما شالوده یک خانه باید خیلی محکم تر باشد وگرنه ممکن است در زمین فرو رود یا کج شود. سازنده ساختمان پی دیوارها را درمحل احداث آن ها می کند آن گاه داخل پی ها بتن می ریزند و صبر می کنند تا بگیرد. به این ترتیب پایه پهن محکمی ساخته می شود که حکم شالوده دیوار را دارد . شالوده ها از دیوار ها پهن تر و در نتیجه وزن دِوارها را به سطح وسیع تری منتقل می کنند. در زمین های نرم ممکن است ناچار شوند خانه را روی یک کف بتنی بزرگ بسازد. بنّاهای آجر چین دیوارهارا، پایین تر از کف زمین، بر روی شالوده بتنی می چینند. این ها دیوارهای ( پای بست اند ). چون وزن بتن کف و کل سازه به آن ها وارد می شود، باید خیلی محکم تر از بقیه دیوارها ساخته شود. دو طرف دیوارهای پای بست را، تا سطح روی دیوار، باخرده مصالح پر می کنند و روی آن را با بتن صاف می کنند. آن گاه یک ورقه عایق رطوبت ( قیر گونی ) روی آن می کشند و بتن کف را روی آن می ریزند. روی دیوارهای پای بست با روی بتن کف، که دست کم باید 15 سانتی متر از زمین بلند تر باشد،همسطح می شود. یک لایه عایق رطوبت ( مثل قیر گونی ) آجر کاری پای بست را از دیوار روی آن جدا می کند. این قشر عایق رطوبت، همراه با قشر روی کف،ساختمان را از نفوذ رطوبت حفظ می کند. آن گاه، بنّاهای آجر چین ساختن دیوارها را ادامه می دهند. ملاتی که آجرها را به هم می چسباند از مخلوط سیمان و ماسه و آب ساخته می شود. ملات هم، مانند بتن، زود سخت می شود. بنّای آجرچینف هنگام چیدن آجرها، آنها را با هم قفل و بست(هشته گیری ) می کند.یعنی آجرها را طوری پیش و پس می گذارد که هیچ یک از بندهای عمودی روی سطح دیوار روی یک خطّ مستقیم پیش نرود. دیوار خانه در واقع از دو جدار تشکیل می شود. گاهی جدار داخلی را از آجر ارزان تر می سازند، گاهی هم از بلوک های بتنی، که هم ارزان تراند و هم چیدن آن ها سریع تر از چیدن آجر است. سازنده ساختمان، در فاصله میان جدار داخلی و خارجی، سیم یا«قید» هایی فلزی داخل ملات می گذارد تا دو جدار را متّصل به هم نگه دارد. فضای بین دو ، یا حفره داخل دیوار، از نفوذ آب باران به درون ساختمان در زمستان و خنک شدن آن در تابستان کمک می کند. حفره دیوار را بیش تر با ماده عایق مخصوصی پر می کنند تا به گرم نگه داشتن خانه کمک کند. بام در مناطق پر باران، بام بیش تر خانه ها شیب دار است تا آب باران به آسانی از روی آن رد شود. چنین بامی را روی خرپای چوبی می سازند. ابتدا تیزه خرپا راروی دو دیوار انتهایی استوار می کنند. آن گاه، بین تیزه و لبه بام، لنگه خرپا را نصب می کنند. روی این خرپای چوبی را عایق رطوبت می کشند. برای نگهداری صفحه های سفالی یا سنگی در روی لنگه خرپاها از چوب هایی نازک( توفال) استفاده می کنند. سطح زیر شیروانی را با پشم شیشه یا موادّ عایق دیگر می پوشانند تا گرما از بام بیرون نرود. باآماده شدن سقف، نجارها، لوله کش ها و برق کارها کارشان را در داخل ساختمان شروع می کنند. ساختمان های بزرگ برای این که ساختمانی بلند در زمین فرو نرود، یا بر اثر تندباد نلغزد و نیفتد به شالوده هایی عمیق نیاز دارد، مگر این که،درست در زیر قشر سطحی زمین، سنگ سخت قرار داشته باشد. بیش تر ساختمان های بلند را روی شمع ( پایه فرو رفته در زمین ) بنا کرده اند. این شمع ها، گاهی، تیرهای فولادی عظیمی هستند که آن قدر آنها را در زمین می کوبند تا به لایه ای از سنگ سخت برسند. گاهی هم،چاه هایی در زمین می کنندف درون آنها میله هایی فولادی می گذارند، آن گاه بتن آبکی در آنها می ریزند و ساختمان را روی آنها بنا می کنند. در ساختمان های بلند دیوارها را کلفت می ساختند، تا بتواند وزن طبقه های روی خودشان را تحمل کنند. حالا اگر می خواستند آسمان خراشی را به همین قاعده بسازند، دیوارهای طبقه های پایین آن قدر قطور می شدند که دیگر فاصله ای بین آنها باقی نمی ماند. وزن ساختمان های بلند امروزی را معموﻵ یک اسکلت فولادی نگه می دارد. این اسکلت که در عین محکمی سبک است، درست مانند اسکلت ( استخوان بندی ) بدن انسان، ساختمان را نگه می دارد. ساختمان های بلند دیگری هم هست که اسکلت آنها از بتن مسلّح است. سطوح خالی میان اسکلت فولادی یا بتنی را با مصالحی پر می کنند که روکار نامیده می شود. روکار ممکن است آجر، ورقه های فولادی یا آلومینیمی، یا صفحه های شیشه یا بتن باشد. خانه خانه پناهگاهی است برای محافظت از جان و مال. طرح خانه و مصالحی که باید در آن به کار رود به محل آن بستگی دارد. مثلا، خانه های مناطق سردسیر ممکن است پنجره های دو جداره لازم داشته باشند.خانه های مناطق گرمسیر ممکن است اصلا شیشه ای نداشته باشند تا داخل آنها خنک بماند.در گذشته، خانه ها را با همان مصالحِ که دم دست بود می ساختند: سنگ، چوب،گل رس،یا کلوخ.امروزه، که با استفاده از وسایل بهتر حمل و نقل،مصالح ساختمانی را میتوان سریع و ارزان از جایی برد، شیوه های بسیار گوناگون خانه سازی در همه جا رواج یافته است.
پنج شنبه 20/10/1386 - 13:21
پسندیدم 0
UserName