حج از دید گاه حضرت مولانا(1)
توسط : maysam_69
چون این مطالب رو خود حقیر شرح و توضیح میدم بالطبع خالی از اشکالات نیست
 
امید که دوستان این حقیر رو ببخشند و این اشتباهات رو دلیل بر جسارت این حقیر
 
ندونند همونطور که قبلا هم از قول حضرت عرض کردم:
 
بزرگان خرده بر خردان نگیرند
 به رحمت عذر ایشان در پذیرند
 
و قبلا هم عرض کردم شرح و توضیح این حقیر به صورت لفظ به لفظ نیست بلکه
 
سعی در آوردن معنا و مفهوم دارم دوستان صاحب نظر اطلاع دارن که اگر دقیقا
 
معانی لغات رو بیاورم و بخواهم به آن صورت توضیح بدم معنای اصلی به هم
 
خواهد خورد به همین از انجام این کار اجتناب کردم .
                                                                               یا علی
 
 
...........................................................................
 
 
در بیان حج و آن دو نوع است:یکی قصد کوی دوست و آن حج عوام است و یکی
 
 میل روی دوست و آن حج خواص انام است و چنانچه در ظاهر کعبه ای است 
 
قبله خلق  در باطن نیز کعبهای است منظور نظر حق و آن دل است.
 
اگر کعبه گل محل طواف خلایق است.کعبه دل مطاف الطاف خالق است آن مقصد
 
زوار است و این مهبط انوار آن جا خانه است و این جا خداوند خانه و هم حضرت
 
مولوی قدسره الاعلی گوید:
 
 
 
 
                    ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
 
                    معشوق همین جاست بیایید بیایید
 
                    صد بار از آن راه بدان خانه برفتید
 
                    یک بار از این راه در این خانه در آیید
 
 
 
ای درویش حج خانه خلیل آسان است اما حج حرم جلیل کار  مردان
 
است و لکل عمل رجال و الیه اشار:
 
حج زیارت کردن خانه بود                  حج رب البیت مردانه بود
 
کعبه را که هر دمی عزی فزود           آن ز اخلاصات ابراهبم بود
 
فضل آن مسجد ز خاک و گل نیست    لیک در بناش حرص و چنگ نیست
 
بر در این خانه گستاخی زچیست        گر همی دانند کاندر خانه کیست
 
 
ابلهان تعظیم مسجد می کنند!!
 
 
                                   در جفای اهل دل جد می کنند
 
 
آن مجاز است این حقیقت ای خران     نیست مسجد جز درون سروران
 
مسجدی کان اندرون اولیاست            سجده گاه جمله است آنجا خداست
 
صور تی کآو فاخر و عالی بود              او زبیت الله کی خالی بود 
 
 
 
حکایت:
 
طواف کردن سلطان العارفین گرد حرم حرمت مردی که دلش کعبه حقیقی بود.و قلب 
 
المومن بیت الله الاعظم صفت دل صافی صوفیان
 
سوی مکه شیخ امت بایزید              از برای حج عمره می دوید
 
او بهر شهری که رفتی از نخست        مر عزیزان را بکردی باز جست
 
با یزید اندر سفر جستی بسی           تا بیابد خضر وقت خود کسی
 
دید پیری با قدی همچون هلال            دید در وی فر و گفتار رجال
 
پیش او بنشت و می پرسید حال         یافتش درویش و هم صاحب عیال
 
گفت عزم تو کجا ای بایزید                 رخت غربت را کجا خواهی کشید
 
گفت قصد کعبه دارم از پگه                گفت هین با خود چه داری زاد ره
 
گفت دارم از درم نقره دویست            نک ببسته سخت بر گوشه ردی است
 
گفت طوفی کن بگردم هفت بار           واین نکوتر از طواف حج شمار
 
وآن درم ها پیش من نه ای جواد          دان که حج کردی و حاصل شد مراد
 
عمره کردی عمر باقی یافتی              صاف گشتی بر صفا بشتافتی
 
حق آن حقی که جانت دیده است       که مرا بر بیت خود بگزیده است
 
کعبه هر چندی که خانه بر اوست        خلقت من نیز خانه سر اوست
 
تا بکرد آن خانه را در وی نرفت             واندر این خانه بجز آن حی نرفت
 
چون مرا دیدی خدا را دیده ای            گرد کعبه صدق بر گردیدهای
 
خدمت من طاعت و حمد خداست       تا نپنداری که حق از من جداست
 
چشم نیکو باز کن در من نگر              تا ببینی نور حق اندر بشر
-------------------------------------------------------
دوستان عزیز منتظر ادامه مطلب باشید .
 
یاعلی
يکشنبه 2/10/1386 - 22:1
پسندیدم 0
UserName