غدیر خم
توسط : mohsenpour

سال دهم هجرت كه مسلمانان همراه پیامبر اكرم(ص) مراسم حج را به پایان رساندند و آن سال، بعدا «حجة الوداع » نام گرفت، پیامبر اكرم(ص) عازم مدینه گردید.

فرمان حركت صادر شد. هنگامى كه كاروان به سرزمین «رابغ » در سه میلى جحفه كه میقات حجاج است، رسید امین وحى در مكانى به نام «غدیرخم » فرود آمد. آیه:«یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیك من ربك و ان لم تفعل فما بلغت رسالته والله یعصمك من الناس ».نازل شد كه اى پیامبر، آنچه از طرف خدا فرستاده شده، به مردم ابلاغ كن. اگر این كار را نكنى، رسالت خود را تكمیل نكرده اى و خداوند تو را از گزند مردم حفظ خواهد كرد. سوره مائده، آیه دستور توقف در آن مكان صادر شد. همه مردم ایستادند. وقت ظهر هوا، بشدت گرم بود. پیامبر اكرم(ص) نماز ظهر را با جماعت خواند سپس در حالى كه مردم دور او را گرفته بودند، بر روى نقطه بلندى كه از جهاز شتران برپا شد، قرار گرفت و با صداى رسا خطبه خواند و سپس فرمود:

«مردم نزدیك است من دعوت حق را لبیك گویم و از میان شما بروم من مسؤولم و شما هم مسؤولید».

سپس مطالبى گرانبها بیان كرد و فرمود:

«من دو چیز نفیس در میان شما به امانت گذاردم، یكى كتاب خدا و دیگرى عترت و اهل بیت من، این دو هرگز از هم جدا نشوند. مردم بر قرآن و عترت من پیشى نگیرید و در عمل به آنها كوتاهى نورزید كه هلاك مى شوید».

در این هنگام دست على(ع) را گرفت و او را بلند كرد و به همه مردم معرفى نمود، سپس فرمود:

«سزاوارتر بر مؤمنان از خود آنان كیست؟ همگى گفتند: خدا و پیامبر او داناترند».

پیامبر اكرم(ص) فرمود:

«خدا، مولاى من و من، مولاى مؤمنانم و من بر آنها از خودشان اولى و سزاوارترم ».

بعد فرمود:

« من كنت مولاه فهذا على مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و... »

«اى مردم هركس من مولاى اویم، على مولاى اوست، خداوندا كسانى را كه على را دوست دارند، دوست بدار و كسانى كه او را دشمن دارند، دشمن دار و...»

سپس فرشته وحى نازل شد و آیه «الیوم اكملت لكم دینكم...» را نازل فرمود و آن روز در تاریخ اسلام جاودانه و حماسه ساز شد.

آرى غدیر، روز حماسه جاوید، روز ولایت، روز امامت، روز وصایت، روز اخوت، روز رشادت و شجاعت و شهامت و حفاظت و رضایت و صراحت شناخته شد. روز نعمت، روز شكرگزارى، روز پیام رسانى، روز تبریك و تهنیت، روز سرور و شادى و هدیه فرستادن، روز عهد و پیمان و تجدید میثاق، روز تكمیل دین و بیان حق، روز راندن شیطان، روز معرفى راه و رهبر، روز آزمون، روز یاس دشمن و امیدوارى دوست و خلاصه روز اسلام و قرآن و عترت، روزى كه پیروان واقعى مكتب حیات بخش اسلام آن را گرامى مى دارند و به همدیگر تبریك مى گویند.

از احادیث بر مى آید كه ائمه: آن روز را جشن مى گرفتند و در آن روز مراسم ویژه اى داشتند، شبیه مراسمى كه ما ایرانیان امروز در عید نوروز داریم.

از فیاض بن محمد طوسى نقل شده: روز غدیر به حضور امام هشتم(ع) رسید. دید گروهى از افراد ویژه در خدمت حضرت هستند كه امام آنان را براى افطار در خانه اش نگهداشت و به منزل آنان غذا و لباس و كفش و انگشتر و هدایاى دیگر فرستاد و آن روز وضع او و اطرافیان او كاملا عوض شده بود و فضائل آن روز را براى آنان یادآورى مى كرد. (بحار الانوار، 97: 112، ح 8. )

در حدیث دیگرى است: روزى از روزهاى خلافت على(ع) جمعه و عید غدیر به یك روز افتاد. امام(ع) خطبه مفصلى خواند و فرمود:

«این مجمع اكنون به پایان مى رسد و شما همگى به خانه هایتان بر مى گردید، بروید - خداى بر شما رحمت فرستد - و بر خانواده خود فراخ گیرید و به برادران خود نیكى كنید.

خداوند را بر این نعمت كه شما را بخشیده است، سپاس گزارید. متحد شوید تا خدا كمكتان كند. نیكویى كنید تا خدا دوستیتان را پایدار كند. از نعمتهاى خداداد، یكدیگر را هدیه فرستید.

خداوند در این روز چندین برابر دیگر عیدها پاداش دهد.

این گونه پاداش جز در این روز (غدیر) دیگر نخواهید یافت. نیكویى كردن در این روز مال را بسیار كند و عمر را زیاد.

مهربانى كردن باعث رحمت خدا شود و مهربانى او. در این روز به برادران و خاندان از مال خدا داده ببخشید، هر اندازه كه بتوانید. همواره چهره خندان دارید. چون به یكدیگر رسیدید، شادمانى كنید، و خدا را بر نعمتهایش سپاس گوئید. بروید و به آنان كه امیدشان به شماست، نیكى بسیار كنید در خورد و خوراك، خود و زیردستانتان یكسان باشید. این یكسانى و مساوات را تا جایى كه توانایى دارید عملى سازید، كه پاداش یك درهم در این روز، صد هزار درهم است و بركت به دست خداست.

روزه این روز را نیز خداوند مستحب قرار داده است و در برابر آن پاداشى بس بزرگ نهاده. اگر كسى در این روز، نیاز برادران خود را برآورد - پیش از تمنا و درخواست - و با میل و غبت خوبى كند، پاداش او چنان باشد كه این روز را روزه داشته است و شب آن را با عبادت به بامداد رسانیده.

و هركس در این روز به روزه دارى افطارى دهد، چنان است كه گویى دسته دسته مردم را افطارى داده است...

همین كه به یكدیگر رسیدید همراه سلام، مصافحه كنید و نعمتى را كه در این روز نصیبتان شده است به یكدیگر تبریك گویید. باید این سخنان را آن كه بود و شنید به آن كه نبود و نشنید، برساند. باید توانگران به سراغ مستمندان روند و قدرتمندان به دنبال ضعیفان، پیامبر(ص) مرا به این چیزها امر كرده است ».(ترجمه این روایت تا اینجا از استاد محمدرضا حكیمى است كه از حماسه غدیر، ص 71 گرفته شده است.) بعد امام(ع) خطبه جمعه را خواند و نماز جمعه را نماز عیدش قرار داد، بعد با فرزند و شیعیانش به منزل امام حسین(ع) برگشت كه غذا آماده كرده بودند و آن شیعیان نیازمند و بى نیاز با هدایاى او به طرف خانواده خود برگشتند. (بحار الانوار 97: 117.)

به امید روزى كه همه مسلمانان بویژه مردم مسلمان ایران روز عید غدیر را بزرگترین عید خود قرار داده و این روزه آنطور كه بایسته و شایسته آن است، گرامى بدارند.

يکشنبه 2/10/1386 - 15:40
پسندیدم 0
UserName