اشعار شیخ کاظم ازری، شاعر اهل بیت، درباره امیرالمؤمنین
توسط : mahdi68am

درباره قدر و منزلت امام علی علیه السلام چه‌ خوب‌ و عالی‌ مفخر شعرای‌ سدۀ‌ قبل‌ از این‌ در زبان‌ عرب‌: شیخ‌ کاظم‌ اُزْری‌ سروده‌ است‌:

::یابْنَ عَمِّ النَّبیِّ أنْتَ یَدُاللَهِ *** التَّی‌ عَمَّ کُلَّ شَیْءٍ نَداها (1)::
::أنْتَ قُرءَانُهُ الْقَدیمُ وَ أوْصا *** فُکَ ءَایاتُهُ الَّتی‌ أوْحاها (2)::
::حَسْبُکَ اللَهُ فی‌ مَـئاثِرَ شَتَّی‌ *** هِیَ مِثْلُ الاْعْدادِ لاتَتَناهَی (3)::

تا آنکه‌ میفرماید:

::یَا عَلیُّ الْمِقْدارُ حَسْبُکَ لاهو *** تِیَّةٌ لایُحاطُ فی‌ عُلْیاها (4)::
::أیُّ قُدْسٍ إلَیْهِ طَبْعُکَ یَنْمی *** وَالْمَراقی‌ الْمُقَدَّساتُ ارْتَقاها (5)::
::لَکَ نَفْسٌ مِنْ جَوْهَرِ الْلُطْفِ صِیغَتْ *** جَعَلَ اللَهُ کُلَّ نَفْسٍ فِداها (6)::
::هیَ قُطْبُ الْمُکَوَّناتِ وَ لَوْلا ها *** لَما دارَتِ الرَّحَی لَوْلاها (7)::
::لَکَ کَفٌّ مِنْ أَبْحُرِ اللَهِ تَجْری *** أنْهُرُ الاْنْبیآءِ مِنْ جَدْواها (8)::
::حُزْتَ مِلْکًا مِنَ الْمَعالی‌ مُحیْطًا *** بأقالیمَ یَسْتَحیلُ انْتِهاها (9)::
::(دیوان ازری ص151)::

1 ـ ای‌ پسر عموی‌ مصطفی‌! تو آن‌ دست‌ خدا هستی‌ که‌ فیضان‌ باران‌ جود و بخشش‌ آن‌، تمام‌ چیزها را فرا گرفته‌ است‌.
2 ـ تو قرآن‌ قدیم‌ خدا هستی‌ و اوصاف‌ تو آیاتی‌ است‌ از آن‌، که‌ خدا به‌ پیامبرش‌ وحی‌ کرده‌ است‌.
3 ـ برای‌ تو خدا کافیست‌ و بس‌، در صفات‌ حمیده‌ و خصال‌ پسندیده‌ای‌ که‌ چون‌ اعداد دارای‌ نهایت‌ نیست‌.
4 ـ ای‌ علیّ! قدر و مقدار تو کافی‌ است‌ که‌ از عالم‌ لاهوت‌ است‌ و آن‌ مقام‌ و منزلت‌ رفیع‌ در احاطه‌ فکر و اندیشه‌ در نمی‌آید!
5 ـ به‌ کدام‌ درجه‌ از قدس‌ و پاکی‌ طبع‌ تو میل‌ میکند در حالیکه‌ از درجات‌ مقدّسه‌ و مقامات‌ مطهّره‌ بالا آمده‌ است‌.
6 ـ تو دارای‌ نفس‌ هستی‌ که‌ خمیره‌اش‌ از اصل‌ گوهر لطف‌ و جوهر صفا ریخته‌ شده‌ است‌؛ خداوند هر نفسی‌ را فدای‌ نفس‌ تو گرداند!
7 ـ آن‌ نفس‌ قطب‌ عالم‌ امکان‌ و عالم‌ تکوین‌ است‌ و اگر آن‌ نفس‌ نبود آسیای‌ عالم‌ امکان‌ به‌ چرخش‌ نمی‌افتاد و موجودی‌ از کتم‌ عدم‌ به‌ وجود نمی‌آمد.
8 ـ تو صاحب‌ دست‌ جود و عنایت‌ و رحمتی‌ هستی‌ که‌ از دریاهای‌ بیکران‌ خداوند‌ جاری‌ میشود و نهرها و چشمه‌های‌ پر فیضان‌ پیامبران‌ چون‌ جوی‌ کوچکی‌ است‌ که‌ از این‌ نهر منشعب‌ شده‌ و جدا گردیده‌ است‌.
9 ـ تو حیازت‌ کردی‌ از شرف‌ها و فضیلت‌ها و مقامات‌ عالیه‌، ملک‌ و سرزمینی‌ را که‌ محیط‌ به‌ اقلیم‌هائی‌ از شرف‌ و کمال‌ است‌ که‌ به‌ آخر رسیدن‌ آن‌ از محالات‌ است‌.

شنبه 1/10/1386 - 14:25
پسندیدم 0
UserName