فواید محافظت بر مناجات از راه عقل
 

خداوند - جلّ جلاله - مى فرماید :

 اءُذْكُرُونى ، اءَذْكُرْكُمْ. (بقره ، 152)
و معلوم است كه اگر پادشاهى از پادشاهان دنیاى فانى به یكى از بردگانش كه قدر منزلت والاى او را مى شناسد ، بگوید كه : به یاد من باش ، تا اینكه من نیز به یاد تو باشم. و او همان گونه كه در محضر خداوند - جلّ جلاله - است ، در حضور آن پادشاه باشد ، مسلّماً در دوام یاد او كوشش ‍ مى كند ، تا مولایش به یاد او بوده و در دنیا و آخرت او را به ذكر و یاد خود مشرّف سازد.
آیا به معناى گفته شاعر توجّه نمى كنى آنجا كه درباره معشوقه فانى خویش مى گوید :
یَوَدُّ بِاءَنْ یُمْسِىَ مَرْیضاً لَعَلَّها
اِذا سَمِعَتْ عَنْهُ، بِشَكْوىً تُراسِلُهُ
وَ یَهْتَزُّ لِلْمَعْرُوفِ فى طَلَبِ الْعُلى
لِتُذْكَرَ یَوْماً عِنْدَ سَلْمى شَمآئِلُهُ

- عاشق دوست دارد كه شب را با مریضى سپرى نماید ، تا شاید وقتى معشوقه اش [سَلْمى] خبر او را شنید ، شكوه و گله اى به سوى او بفرستد.
و در جستجوى بلند پایگى و شرافت ، به سوى نیكى حركت مى كند، تا خلق و خوى پاكیزه و فضایلش روزى در نزد سلْمى ذكر شود.

و لذا بندگان عارف و مؤدّب و فرهیخته همواره مى كوشند كه بسیار به یاد مولاى خویش كه پیوسته آنان را مى بیند باشند ، تا او نیز از ایشان یاد كند ؛ و یا به فضل و كرم خویش از آنان خشنود گردد و یا آنان را خشنود سازد.

شنبه 1/10/1386 - 13:7
پسندیدم 0
UserName