سکر نعمت در نهج البلاغه
توسط : mahdi68am

امیرالمؤمنین در کلمات خود نکته‏ای را یاد می‏کند که آن را " سکر نعمت‏ " یعنی مستی ناشی از رفاه می‏نامد که به دنبال خود " بلای انتقام " را می‏آورد، در خطبه 151نهج البلاغه می‏فرماید: «ثم انکم معشر العرب اغراض بلایا قد اقتربت ، فاتقوا سکرات‏ النعمه و احذروا بوائق النقمه، آن گاه شما ای مردم عرب، آماج تیرهای بلاهایی هستید که نزدیک شده است. پس، از مستی نعمت زدگی و رفاه بپرهیزید، و از عواقب شوم کیفر الهی حذر کنید».

آنگاه علی (ع) شرح مفصلی درباره عواقب متسلسل و متداوم این‏ ناهنجاریها ذکر می‏کند. در خطبه 187، آینده وخیمی را برای مسلمین پیشگویی‏ می‏کند. می‏فرماید: «ذاک حیث تسکرون من غیر شراب بل من النعمه و النعیم، در آن روزگار نه از میخوارگی بلکه از فرط نعمت و خوشگذرانی مستی می کنید».

آری سرازیر شدن نعمتهای بی‏حساب به سوی جهان اسلام و تقسیم غیر عادلانه‏ ثروت و تبعیضهای ناروا، جامعه اسلامی را دچار بیماری مزمن "دنیا زدگی" و "رفاه زدگی" کرد. علی (ع) با این جریان که خطر عظیمی برای جهان اسلام بود و دنباله‏اش‏ کشیده شد مبارزه می‏کرد و کسانی را که موجب پیدایش این درد مزمن شدند انتقاد می‏کرد. خودش در زندگی شخصی و فردی درست در جهت ضد آن زندگی‏ها عمل می‏کرد، هنگامی هم که به خلافت رسید در صدر برنامه‏اش مبارزه با همین‏ وضع بود.

چهارشنبه 28/9/1386 - 15:27
پسندیدم 0
UserName