آشنایی با هواپیمای MD-90

MD-90 از گذشته تا امروز

داگلاس و مک دانل هر دو استکاتلندی تبار بوده و از دانشگاه ماساچوست فارغ التحصیل شده بودند، آنان مدتی از زندگی شغلی خود را به عنوان سرپرست مهندسی در شرکت هواپیماسازی Glenn L.Martin سپری کردند.

داگلاس در 22 جولای 1920 شرکت خود را راه اندازی نمود و در شهر سانتامونیکای کالیفرنیا نخستین هواپیمای مسافربری و هواپیمای جنگی سبک خود را طراحی کرد و به مرحله ساخت رساند.

مک دانل نیز در 6 جولای 1939 شرکت خود را در ایالت میسوری راه اندازی و اقدام به ساخت نخستین جت جنگی نمود.

در اوایل سال 1966 شرکت هواپیماسازی داگلاس یکی از شرکت های هواپیماسازی در کالیفرنیا به شمار می آمد که سفارشات زیادی جهت ساخت قبول کرده بود و همزمان شرکت مک دانل نیز میرفت تا به یک غول تولید کننده در این صنعت تبدیل شود، تا اینکه هزینه های راه اندازی و تولید هواپیماهای مدل DC-8 و DC-9 منجر به کاهش منابع مالی شرکت داگلاس گردید.

هنگامی که در دسامبر سال 1966 مدیران شرکت داگلاس اقدام به مزایده برای این شرکت کردند مک دانل دربهترین وضعیت این پیشنهاد را برنده شد.

ادغام این دو شرکت در 28 آوریل 1967 رسمیت یافت و جیمز اسمیت مک دانل به مدیریت عامل شرکت منصوب گردید.

در 29 آگوست 1970 هواپیمای DC10 از سری آخرین هواپیماهای مسافری شرکت داگلاس نخستین پرواز خود را به انجام رساند و در 18 اکتبر 1979 نیز این شرکت موفق شد DC-9 ملقب به سوپر 80 را با طراحی و ساخت بال ها، موتورها و بدنه ای جدید نسبت به خانواده DC-9 به پرواز در آورد.

پس از مدتی تکامل یافته DC-9 تحت نام MD-80 تولید شد که جدیدترین عضو خانواده جت های دوموتوره بود. تولید انواع جت های MD-80 سنگ بنایی برای ساخت سری جدید هواپیماهای پیشرفته MD-90 به شمار می آمد.

به علت رشد روز افزون درخواست سفر با هواپیما، نیاز به هواپیماهای مسافربری هر روز بیشتر احساس میشد، از طرفی رشد سریع شرکت های هواپیماسازی اروپا، فشار زیادی به کارخانجات هواپیماسازی آمریکا وارد می ساخت.

دراوایل دهه 1990 کارخانجات هواپیماسازی آمریکا به منظور توسعه بازار و حفظ رهبری جهانی خود در صنعت هواپیمایی، مصمم به ادغام برخی شرکت ها و کارخانجات این صنعت شدند.

اقدامات اجرایی این تصمیم در اول آگوست 1997 به صورت نهایی در آمد و با ادغام شرکت های سود آور North American و McDonnell Douglas و Boeing، عظیم ترین شرکت صنعت هواپیمایی توانست جایگاه رهبری جهانی خود را تحکیم بخشد.

این ادغام در حالی صورت گرفت که در بازار بورس ارزش هر سهم از سهام شرکت مک دانل داگلاس برابر با 3/1 سهم از سهام شرکت Boeing بود و لازم به توضیح است مدیر عامل مک دانل داگلاس نیز به عنوان مدیر عامل جدید بویینگ انتخاب گردید.

شرکت مک دانل داگلاس در زمان ادغام با بویینگ در نوع هواپیمای باریک پیکر کوتاه برد، دارای یک پروژه کامل طراحی و آزمایش شده در سال 1994 تحت عنوان MD-95 و یک هواپیمای میان برد در خط تولید به نام MD-90 بود که از اوایل 1995 در مرحله تحویل به خریداران قرار داشت.

مدیران بویینگ بر این باور بودند که با توجه به ادغام صورت گرفته و هزینه بسیار کلان خرید سهام مک دانل داگلاس که از طرف بویینگ پرداخت شده الزاماً میباید تغییر نام طرح اجرایی MD-95و هواپیمای در حال تولید MD-90 صورت بگیرد و بدین خاطر علیرغم وجود تقاضای فراوان برای خرید هواپیمای MD-95 و MD-90این تصمیم اتخاذ گردید که هواپیما MD-95 از این پس به نام بوئینگ 717 تولید و روانه بازار شود.

با گذشت کمتر از دو سال از زمان ادغام در اول سپتامبر سال 1999، هواپیمای MD-95 در حالی به خریداران تحویل داده میشد که نام بویینگ 717 را با خود یدک می کشید.

مطالعه و بررسی مدیران ارشد بویینگ در خصوص ادامه ساخت MD-90 و یا توقف تولید آن، بیشتر متوجه توقف تولید بود، زیرا طراحان قبلی خانواده MD آخرین حلقه از زنجیره طراحی شده از خانواده MD را MD-90 قرار داده بودند، در حالی که طراحان بوئینگ 737 یک زنجیره طولانی و دامنه دار برای ساخت مدل های جدید طراحی کرده بودند.

لذا توقف تولید در سال 2000 صورت گرفت. در حالی که 70 درصد تولیدات MD-90 در بوئینگ جدید(بعد ازادغام) انجام پذیرفته است.

اولین پرواز MD-90 در بیست و دوم فوریه 1993 صورت گرفت و پس از دریافت گواهینامه هواپیمایی کشوری آمریکا (FAA) دراواخر سال 1994، اولین نمونه ساخته شده تحویل خطوط هوایی دلتا شد.

این هواپیما در فوریه 1995 برای ارائه خدمات به مشتریان به پرواز در آمد و رسماً در آوریل 1995 وارد عرصه حمل و نقل هوایی گردید.

این هواپیما دارای گنجایش 172 صندلی جهت مسافرین و محفظه بار به گنجایش 37 متر مربع و ظرفیت حدود چهار تن بار است و با حداکثر بار مجاز و مسافر و سوخت در کلیه شرایط آب و هوایی دنیا قابلیت نشستن و برخاستن دارد.

این هواپیما در هنگام برخاستن از نیروی جلوبرنده موتورهای V-2525 یا V-2528 ( با قدرتی معادل 25000 تا 28000پوند) بهره میگیرد( از خانواده موتورهایی که در خانواده ایرباس 320 به کار رفته است) و با شرایط Hot & HIGH جغرافیایی کشورهای جهان تطابق دارد.

علاوه بر این ، پس از بررسی مشخص گردید این هواپیما تا تاریخ انتشار گزارش سال 2004 هیچ سانحه هوایی نداشته است.

از سری هواپیماهای MD-90 هم اکنون 118 فروند در خطوط هوایی دلتا ایرلاین،آمریکن ایر لاین، چاینا ایرلاین، ژاپن ایرلاین، اسکاندیناوین ایرلاین، سعودی ایرلاین، چاینا نورترن ایرلاین، AIR ARABIA،AMC AVATION، پاسفیک ایرلاینز و UNI AIR به حمل و نقل مسافرین در اقصی نقاط جهان مشغولند.




مشخصات فنی هواپیما

نیروی محرکه International Aero Engines V2525 دو موتوره

گنجایش ( تعداد صندلی) 172

تعداد کادر پروازی (نفر) 7

میانگین سرعت 812 (Km/h)

ماکزیمم گنجایش سوخت(لیتر) 22104

مصرف سوخت در هر ساعت(تن) 7/2

برد عادی (Km) 3860 و یا Nautical Miles 2085

مدت عمر طراحی شده(سال) 30-250

ماکزیمم نیروی موتور (پوند) 28000-25000

طول بالها (متر) 32

طول بدنه (متر) 5/46

ارتفاع دم(متر)5/9

فاصله بین صندلی ها (سانتیمتر)80

شرکت International Aero Engines )I.A.E) سازنده موتور هواپیمای MD90 یک شرکت چند ملیتی است که از چهار شرکت بزرگ موتورسازی هواپیما شامل شرکت آمریکایی Patt & Whitney(5/32درصد سهام)، شرکت انگلیسی Rolly Royce(5/32 درصد سهام)، شرکت ژاپنی Japanese Aero engines (5/19 درصد سهام) و شرکت آلمانی MTU Aero engines (5/11 درصد سهام) تشکیل شده است.

شرکت IAE در سال 1983 قراردادی مبنی بر ساخت موتورهای خانواده V2500 با نیروی جلوبرنده 22000 تا 33000 پوند (برای هواپیماهای دارای 120 تا 200 صندلی) را مورد موافقت قرار داد. در سال 1989 اولین موتور از سری V2500 توسط شرکت IAE ساخته شد و سفارش هایی در حدود 25 میلیارد دلار جهت ساخت این نوع موتور توسط شرکت IAE دریافت گردید.

بیش از 71 درصد از موتورهای نصب شده روی هواپیماهای ایرباس A-319 ، A-320، A-321 و همچنین 100 درصد موتورهای نصب شده بر روی MD-90 از نوع موتور V2500 است.

ساعت پرواز با این موتورها تا پایان سال 2003 بالغ بر 25 میلیون ساعت بوده است.

موتورهای V2500 در سه سریال نزدیک به هم و با قابلیت تغییر به یکدیگر تولید شده است.

حدود 80 شرکت هوایی از 35 شرکت دنیا مصرف کننده این نوع موتور بوده و سفارش این موتورها ادامه دارد.

موتورهای V2500 به خاطر انتشار صدای کمتر در stage چهار(STAGE چهار بیانگر مقدار صدای موتوری است که در مطلوب ترین محدوده استاندارد جهانی برای نشست و برخاست در فرودگاه ها مورد پذیرش سازمان های هواپیمایی کشورها قرار گرفته و معروف به Low Level Noise می باشد) طبقه بندی EPND db میباشد که Noise موتور MD-90 ، 2/4EPNdb است، یعنی صدای موتور MD-90 ، 58 درصد از استاندارد مطلوب تر است.

توجه به آلودگی زیست محیطی که توسط گازهای خروجی موتور هواپیما ایجاد می شود از جمله عواملی است که مورد نظر کلیه فرودگاههای جهان بر اساس مقررات سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ICAO) می باشد.

از این رو شرکت IAE با طراحی که روی موتورهای V2500 انجام داد موفق شد آن را به سطح Low Specific Consumption(حداقل مصرف سوخت) ارتقا دهد.

بر اساس اطلاعات منتشره، انتشار گازهای CO(منواکسید کربن)، NOx و UHC(گازهای سمی) در هواپیماهایی که مجهز به این موتور هستند در پایین ترین حد قرار دارد (NOX 2/22 درصد پایین تر از حد مجاز، CO 6/77 درصد پایین تر از حد مجاز، UHC9/97 درصد پایین تر از حد مجاز) که در نتیجه میتوان از محصولات این شرکت هواپیماسازی بعنوان محصولات با کیفیت بالا یاد نمود.

 

چهارشنبه 28/9/1386 - 8:43
پسندیدم 0
UserName