مناجات
توسط : meloudi

الهی!

نسیمی دمید از باغ دوستی، دل را فدا کردیم؛

بویی یافتیم از خزانه دوستی، به پادشاهی بر سر عالم ندا کردیم؛

برقی تافت از مشرق حقیقت، آب و گل کم انگاشتیم و دو گیتی بگذاشتیم؛

یک نظر کردی، در آن نظر بسوختیم و بگداختیم؛

بیفزای نظری و این سوخته را مرهم ساز و غرق شده را دریاب؛

که می زده را هم به می، دارو و مرهم بود.

سه شنبه 27/9/1386 - 7:55
پسندیدم 0
UserName