وقوع حوادث به اذن الهی
توسط : mohsenpour

وقوع حوادث به اذن الهی

در عالم آنچه به انسان می‏رسد، دو جور است:

بعضی چیزها برای انسان‏ خوشایند است و بعضی چیزها ناخوشایند و ناراحت کننده که انسان آنها را برای خودش مصیبت می‏داند. مثلا آسیبهایی را که به جان و مال انسان می‏رسد، آسیبهایی که به فرزندان و دوستان انسان می‏رسد " ''مصیبت'' " می‏گوییم.

آیا مصیبتهایی که به انسانها و خصوصا مومنین می‏رسد، به اذن الهی است یا به اذن الهی نیست؟

قرآن کریم می‏فرماید: همه اینها به اذن خداست.

معنای این‏ مطلب این می‏شود که هر موثری که در دنیا روی اشیا اثر می‏گذارد--موثر هرچه‏ می‏خواهد باشد، انسان باشد و یا انسان نباشد--، این موثر در اثری که می‏کند از خدا اذن گرفته است؛ حتی آب که می‏خواهد غرق کند و آتش که می‏خواهد بسوزاند.

خداوند متعال که‏ زمام همه امور به دست اوست، اگر بخواهد مانع برای یک مقتضی ایجاد کند، می‏کند.

 

درست است طبیعت آتش سوزاندن است و طبیعت آب مثلا غرق‏کردن‏ است و طبیعت یک انسان ظالم چنین است که می‏خواهد ظلم کند؛ ولی خداوند متعال اگر بخواهد و اگر مصلحت بداند که مانعی در مقابل او ایجاد کند، می‏کند. همین قدر که مانع در مقابل او ایجاد نمی‏کند، معنایش این است که‏ این به اذن خدا واقع شده است، خدا اعلام رخصت کرده است، یعنی خدا مانع ایجاد نکرده است.

 

البته نباید امر تشریعی را با امر تکوینی اشتباه کرد . تشریع یعنی‏ قانون؛ یعنی آنجا که تکلیف و وظیفه انسان مطرح است. امر تشریعی‏ یعنی کار از آن جهت که خدا می‏خواهد انسان با اختیار و آزادی آن را انجام‏ دهد. اینکه فلان امر تشریعی مورد رضای خداست، معنایش این است که در یک امری که مربوط به حوزه عمل انسانهاست و انسانها باید از روی اختیار انجام بدهند، رضایت خدا این است که این‏طور انجام بدهند نه آن‏طور؛ یعنی خدا به این نحوه از عمل امر کرده است و از آن نحوه دیگر نهی کرده‏ است.

مساله نظام تکوین ربطی به مساله تکلیف و قوانین و شرایعی که به انسانها تعلق دارد، ندارد.

 


سه شنبه 27/9/1386 - 1:27
پسندیدم 0
UserName