امام محمد باقر(ع) (2)

ادامه مطلب

در زمان امام محمد باقر (ع) مردم کم کم

لذت علوم اهل بیت و معارف اسلامی را

درک می کردند، و مانند تشنه لبی که سالها از

 لذات آب گوارا محروم مانده و یا قدر آن را

 ندانسته باشد، زلال گوارای دانش امام باقر

 (ع) را دریافتند و تسلیم مقام علمی امام (ع)

شدند، و به قول یکی از مورخان: " مسلمانان

 در این هنگام از میدان جنگ و لشکر کشی

 متوجه فتح دروازه های علم و فرهنگ شدند "

 . امام باقر (ع) نیز چون زمینه قیام بالسیف

 ( قیام مسلحانه ) در آن زمان - به علت خفقان

 فراوان و کمبود حماسه آفرینان - فراهم نبود ،

 از این رو ، نشر معارف اسلام و فعالیت علمی

 را و هم مبارزه عقیدتی و معنوی با سازمان

 حکومت اموی را، از این طریق مناسب تر

می دید، و چون حقوق اسلام هنوز یک دوره

 کامل و مفصل تدریس نشده بود، به فعالیتهای

 ثمر بخش علمی در این زمینه پرداخت. اما بدین

 خاطر که نفس شخصیت امام و سیر تعلیمات

او - در ابعاد و مرزهای مختلف - بر ضرر

حکومت بود، مورد اذیت و ایذاء دستگاه قرار

 می گرفت.


مسموم شدن امام باقر(علیه السلام)


آنچه مسلم است این است که امام باقر( علیه السلام)

 با طرح مرموز و مخفیانه هشام بن عب

دالملک، مسموم شد و به شهادت رسید،

ازکف برفت صبر و نماندش دگر قرار
دین شد تهی زمخزن اسرارکردگار

شهادت امام باقر (ع)


حضرت امام محمد باقر (ع) 19سال و ده ماه

پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام

 زین العابدین (ع) زندگی کرد و در تمام این

مدت به انجام دادن وظایف خطیر امامت ، نشر و

 تبلیغ فرهنگ اسلامی ، تعلیم شاگردان ،

 رهبری اصحاب و مردم ، اجرا کردن سنتهای

 جد بزرگوارش در میان خلق ، متوجه کردن

 دستگاه غاصب حکومت به خط صحیح رهبری

 و راه نمودن به مردم در جهت شناخت رهبر

 واقعی و امام معصوم ، که تنها خلیفه راستی

ن خدا و رسول (ص) در زمین است ، پرداخت

 و لحظه ای از این وظیفه غفلت نفرمود .
سرانجام در هفتم ذیحجه سال 114هجری در

 سن 57سالگی در مدینه به وسیله هشام مسموم

 شد و چشم از جهان فروبست . پیکر مقدسش

 را در قبرستان بقیع - کنار پدر بزرگوار

و عم بزرگوارش، حضرت امام حسن (علیه السلام)

به خاک سپردند.

نسیم رضوان

دوشنبه 26/9/1386 - 11:39
پسندیدم 0
UserName