ادامه ...
توسط : mostafa2_gh
 

·        هرگز به کودکانتان نگویید پیشه آینده اش چه باشد همواره به او ادب و ستایش به دیگران را آموزش دهید چون با داشتن این ویژگیها همیشه او نگار مردم و شما در نیکبختی خواهید بود و اگر اینگونه نباشد هیچ پیشه ای نمی تواند به او و شما بزرگواری بخشد .

·        هیچ گاه برای آغاز دیر نیست ، همین بس که به خود بگویم این بار کار نا تمام را پایان می دهم .

·        میان گام نخست و آرمان بازه ای نیست ، آنچه داریم  اندازه نبروی کنونی ماست .

·        در پشت هیچ در بسته ای ننشینید  تا روزی باز شود . راه کار دیگری جستجو کنید  و اگر نیافتید همان در را بشکنید .

·        فرودستان ، در بهترین هنگامه هم ، بهانه های فراوان ، برای انجام ندادن کار های خویش دارند .

·        هیچ گاه از داشتن دشمن نترس ، از انجام ندادن درست آرمان های خویش بترس .

·        رایزنی با خردمندان ، پیروزی در پی دارد .

·        آنانیکه سامان و پویندگی در کیهان را دروغ می پندارند ، همواره در اندیشه کین خواهی و حمله به جهان پیرامون خویش هستند . زندگی خود و نزدیکانشان را تباه می سازند  و سرانجام در برآیندی بزرگتر از هستی ناپدید می شوند .

·        به کوهستان می نگرم ، درونم سرشار از نیرو می شود کوهها سر فرود می آورند ، و می گویند : باز ما را درخواهی نورد .

·        امیدوار مباش دیگران همراهیت کنند ، تنها به درمان دردهای روزگار خویش بیاندیش . 

·        مردمان توانمند در میان جشن و بزم  نیستند . آنها در هر دم به آرمانی بزرگتر می اندیشند  و برای رسیدن به آن  در حال پیکارند .

·        مستمند کسی است ، که دشواری و سختی ندیده باشد .

·        قهرمان های آدمهای کوچک ، همانند آنها زود گذرند .

·        نامداری بی نیک نامی ، به پشیزی نمی ارزد .

·        دوستی که نومیدنامه می خواند ، همیشه سوار تو  و پیشدار دورخیزهای بلندت خواهد شد .

·        آن که پند پذیر نیست ، در حال افتادن در چاله سستی و زبونی است .

·        دست استاد خویش را ببوس ، چون او هم پدر است هم پرورنده خرد .

·        با ترشرویی به میان مردم رفتن ، تنها از بیماران ساخته است . 

·        مادر و پدر ، زندگیشان را با فروتنی به فرزند می بخشند . 

·        فرومایگان پس از پیروزی ، همآورد شکست خورده  خویش را به ریشخند می گیرند .

·        اگر دشمنت با روی خوش نزدیکت شد ، در برابرش خموش باش و تنهایش بگذار .

·        دل کیهان را اگر بگشاییم این سخن را خواهیم شنید " هر کنشی واکنشی را در پی دارد " پس بر این باور باشید ! همه کردار ما چه خوب و چه زشت ، بی بازگشت نخواهد بود .

·        بی مایگی و بدکاری پاینده نخواهد بود ، گیتی رو به پویندگی و رشد است . با نگاهی به گذشته می آموزیم  آدمیان، اشتباهاتی همچون : برده داری ، همسر سوزی و ... را رها نموده است ،  خردورزی ! آدمی را پاک خواهد کرد . 

·        همواره تنهایی ، توانایی به بار می آورد . 

·        برای پرش های بلند ، گاهی نیاز است چند گامی پس رویم .

·        سرپرستانی که از ارزش سربازی می کاهند ، و پدر و مادرانی که ، پیشدار میهنداری فرزندان خویش می شوند ، به کشورشان پشت کرده اند  .

·        یک آموزگار می تواند با رفتار و گفتارش کشوری را دگرگون سازد .

·        پیامد دانایی ، پذیرفتن بار ساماندهی دیگران است . 

·        هنرمندان ناب ، هر روز در برابر دیدگان مردم نیستند .

·        نیرنگ پیران بدنهاد ، تنها با مرگ به پایان می رسد .

·        نمی توان امید داشت ، آدم های کوچک رازهای بزرگ را نگاه دارند.

·        آنکه به خرد توانا شد ، ترس برایش نامفهوم است .

·        کین خواهی از خاندان یک بدکار ، تنها نشان ترس است ، نه نیروی انسانهای  فرهمند .

·        از آه و نفرین بزرگان و ریش سفیدان هر ایلی باید ترسید .

·        گیتی در جنگ و آوردی بزرگ در گردش است . اندیشه و تلاش خردمندان از یک سو و پوزخند اهریمن و روان دیوپیشگان از سوی  دیگر ، معرکه این جهان گذارا  است .

·        دودمانی که بزرگان و ریش سفیدانش خوار باشند ، به کالبد بی جانی ماند که خوراک جانوران دیگر شود .

·        در برف ، سپیدی پیداست . آیا تن به آن می دهی ؟ بسیاری با نمای سپید نزدیک می شوند که در ژرفنای خود نیستی بهمراه دارند . 

يکشنبه 13/8/1386 - 16:21
پسندیدم 0
UserName