كاشف قرآن

تا صورت پيوند جهان بود،علي بود
تا نقش زمين بود و زمان بود، علي بود
شاهي كه ولي بود وـ وصي بود،علي بود
سلطان سخا و كرم وجود، علي بود
مسجود ملايك كه شد آدم، ز علي شد
آدم چو يكي، قبله‌ي مسجود، علي بود
آن عارف سجاد، كه خاك درش از قدر
بركنگره‌ي عرش بيفزود، علي بود
هم اول و هم آخر و هم ظاهر و باطن
هم عابد و هم معبد و معبود، علي بود
چندان كه در آفاق نظر كردم وديدم
از روي يقين در همه موجود، علي بود
آن كاشف قرآن، كه خدا در همه قرآن
كردش صفت عصمت و بستود، علي بود
آن قلعه گشايي كه در از قلعه خيبر
بر كند به يك حمله و بگشود، علي بود
اين كفر نباشد، سخن كفر نه اين است
با هست علي باشد و، تا بود، علي بود

شمس تبريزي (مولانا)

يکشنبه 13/8/1386 - 10:37
پسندیدم 0
UserName