علّامه جليل القدرسيّد نعمت الله جزايري بدرود حيات گفت
توسط : jadval

علّامه جليل القدرسيّد نعمت الله جزايري بدرود حيات گفت

23 شوال 1112 - علّامه جليل القدرسيّد نعمت الله جزايري بدرود حيات گفت. نَسَب اين فقيه عاليمقام و پژوهشگربزرگ شيعه با12واسطه به امام موسي بن جعفر)ع( مي‎رسيد. سيد نعمت الله تحصيلات خود را درجزايرجنوب و فارس آغازكرد؛ سپس دردارُالعلم اصفهان ادامه داد و عاقبت درفقه، حديث، تفسيرو ادبيات عرب استادي برجسته و صاحبنظرشد. سيد نعمت الله جزايري شوشتري سالها براي تبليغ احكام دين و تربيت و تعليم شاگردان كوشيد. ازآثارارزنده وي« شرح تهذيب، شرح صحيفه سجاديّه، قِصَصُ الاَنبياء و هِدايَةُ المؤمنين» را مي‎توان برشمرد.»««صباغيه» يكي از جزاير پيرامون بصره، در حدود سال 1050 ق شاهد تولد نوزادي بود كه خانة سيد عبدالله را در شادماني فرو برد. سيد عبدالله كه از نوادگان امام كاظم ـ عليه السّلام ـ به شمار مي آمد فرزند دلبند خويش را نعمت الله ناميد و او را در نخستين فرصت به مكتب سپرد.
نعمت الله روزهاي كودكي را شتابان پشت سر نهاد و با بهره‌گيري از دانشوران صباغيه به يازده سالگي رسيد. در اين هنگام همراه برادرش سيد نجم الدين رهسپار شيراز شد و به ياري شيخ جعفر بحراني در مدرسة منصور اقامت گزيد. تهيدستي بسيار سيد نعمت الله، سرانجام وي را از انزواي ويژة روزگار آغازين درس برون آورد، به نسخه برداري از كتابها، تصحيح نسخه‌ها وحاشيه نويسي كشاند. وي گاه تا بامداد كار مي‌كرد، درس مي‌خواند و پس از نماز صبح و مطالعة ويژة بامدادي سر بر كتاب نهاده، لحظه‌اي مي‌آراميد. آنگاه تا نميروز تدريس مي‌كرد و پس از نماز ظهر به درس يكي از استادان مي‌شتافت و بدين ترتيب تحصيلات خود را ادامه ميداد.
سرانجام بواسطه پيامهاي پيوستة پدر، سيد نعمت الله به سمت صباغيه رهسپار شد. پدر و مادر، كه براي ديدار فرزند روزشماري مي‌كردند براي آنكه او را در روستا ماندگار سازند مراسم ازدواج برپا داشتند و پيوند سيد نعمت الله با دختر عمويش را جشن گرفتند. ولي وي پس از گذشت مدت کوتاهي جهت ادامه تحصيل به شيراز بازگشت و پس از آن به اصفهان رفت.
وي در اصفهان از محضر اساتيدي چون محقق سبزواري ، شيخ علي عاملي ، شيخ حسين خوانساري ، ملا محسن فيض كاشاني و علامه محمد باقر مجلسي بهره گرفته و تا قله‌هاي كمال پيش رفت.
سيد نعمت الله جزايري كتابهاي گرانبهايي كه فراتر از 55 عنوان است، از خود به يادگار نهاد . وي در سن 62 سالگي آنگاه كه به سمت خوزستان ادامه مسير مي‌داد به شدّت بيمار شد كاروانيان چون به جايدر (منزلگاهي نزديك پلدختر) رسيدند سيد را فرو آوردند تا لختي بياسايد، ليكن در اين وادي بيماري شدت يافت و سرانجام در شب جمعه 22 شوال 1112 ق ديدگاني كه به بركت خاك مقبرة امامان معصوم ـ عليهم السّلام ـ فروغي آسماني يافته بود، براي هميشه بسته شد.

 

يکشنبه 13/8/1386 - 8:4
پسندیدم 0
UserName