آموزش اسمبلی قسمت دوم
توسط : mahdid

آموزش اسمبلی قسمت دوم

اصول زبان ماشين و زبان اسمبلي

 

تمام كامپيوترها برنامه هاي به زبان ماشين را اجرا مي كنند. اين زبان در حقيقت تنها از 0 و 1 ها تشكيل شده است. در واقع زبان ماشين يك سري بيت هاي 0 و1 است كه كامپيوتر بوسيله ي آنها مي فهمد چه كاري را بايد انجام دهد. زبان ماشين از نظر انسانها بسيار پيچيده و گنگ است، براي همين به جاي زبان ماشين از زبان اسمبلي كه زباني سمبوليك است استفاده مي كنيم.

 

ما در ابتدا برنامه ها را به زبان اسمبلي مي نويسيم و سپس برنامه را بوسيله ي برنامه ي مترجم اسمبلر به برنامه ي زبان ماشين تبديل مي كنيم و سپس آن را اجرا مي نماييم.

 

ساختار كامپيوتر:

 

كامپيوتر داراي دو قسمت سخت افزار و نرم افزار است. سخت افزار كامپيوتر شامل مدارهاي الكترونيكي و الكترومكانيكي و نرم افزار آن از برنامه ها تشكيل شده است. براي كسي كه برنامه ايي به زبان اسمبلي مي نويسد اطلاع از طرز كار قسمتهاي مختلف و سخت افزار كامپيوتر بسيار ضروري است.

 

كامپيوتر دستگاهي است كه اطلاعات ديجيتالي را به عنوان ورودي مي گيرد و بر طبق دستوراتي كه در حافظه دارد يك سري اعمال و عمليات روي آنها انجام مي دهد و خروجي مورد نظر را توليد مي كند. كامپيوتر ها به انواع مختلفي از نظر سرعت و قدرت و كاربرد تقسيم بندي مي شوند. مانند كامپيوتر هاي شخصي (

 

واحد پروسسور يا

 

وظيفه ي اين واحد اجراي دستورات برنامه هاي كامپيوتر مي باشد كه از واحد محاسبه ومنطق و واحد كنترل و يك سري ثبات جهت درج اطلاعات و اعداد در آنها تشكيل شده است. عمليتها و دستورات در واحد محاسبه و منطق انجام مي شود و واحد كنترل وظيفه ي كنترل قسمتهاي مختلف كامپيوتر را داراست.

 

واحد ورودي:

 

مهم ترين واحد ورودي صفحه كليد (

 

واحد حافظه:

 

حافظه ي اصلي كامپيوتر داراي يك سري سلولهاي حافظه از جنس نيمه هادي مي باشد كه هر كدام دو وضعيت را شامل مي شوند(بيت). معمولاً مجموعه ي 8 بيت از اين سلولها را كه به طور همزمان نوشته يا خوانده مي شوند يك بايت (

 

واحد خروجي:

 

نتيجه محاسبات بوسيله ي واحد خروجي ، در اختيار كاربر قرار مي گيرد. متداول ترين وسايل خروجي عبارتند از مانيتور و انواع چاپگرها

 

باس يا گذرگاه:

 

ارتباط مداومي بين پروسسور و هر يك از دستگاه هاي ورودي و خروجي و حافظه برقرار است. ارتباط بين پروسسور و واحدهاي مختلف بوسيله ي سيمهايي به نام باس انجام مي شود. دركامپيوترهاي معمولي معمولاً تعداد اين سيمها بين 40 تا 200 سيم است. باس به قسمتهاي مختلفي تقسيم مي شود كه عبارت اند از: 1- باس آدرس: كه آدرس دستگاه هاي ورودي و خروجي روي آن قرار دارد 2- باس ديتا يا داده: كه اطلاعات از آنجا انتقال مي يابد. 3- باس كنترل: كه شامل و انتقال دهنده ي دستورات كنترلي است.

 

سيستم عامل:

 

سيستم عامل مجموعه ايي از برنامه هاي كامپيوتري به زبان ماشين است كه وظيفه ي نظارت و هدايت عملياتهاي كامپيوتر را دارد. درحقيقت سيستم عامل در نقش يك رابط ميان ماشين و انسان است. يعني رابطي بين كاربر و سخت افزار. به اين ترتيب سيستم عامل نرم افزاري است كه عمليات كامپيوتر ، انتقال اطلاعات بين دستگاه ورودي ، خروجي و .. را كنترل و نظارت مي نمايد. علاوه بر اين وظيفه ي ترجمه ي برنامه هاي كاربر ، فراهم ساختن تسهيلات براي ذخيره و بازيابي اطلاعات از ديسك و فراهم آوردن وسائل ارتباط ساده انسان با سخت افزار را دارد.

نظر یادتون نره...........

Personal Computer)، كامپيوترهاي WorkStation ، كامپيوترهاي Main Frame و سوپر كامپيوترها (Super Computer) ولي هر كامپيوتري از واحدهاي : ورودي ، خروجي ، حافظه، محاسبه و منطق (ALU= Arithmetic & Logical Unit)، گذرگاه (BUS) ، واحد كنترل و يك سري ثبات (Registers) تشكيل شده است. مجموعه ي واحد محاسبه و منطق و واحد كنترل و ثباتها را پروسسور يا CPU مي نامند كه وظيفه ي آن اجراي دستورات است.CPU:Keyboard) است كه اطلاعات را وارد كامپيوتر مي كند. اطلاعات شامل داده ها (Data) و دستورات برنامه كامپيوتري هستند. هر دستور شامل دو قسمت است. قسمتي به نام كد اجرا (Operation Code) و قسمت ديگري كه آدرس اطلاعات يا عملوند (Operand) مي باشد. كه معمولاً 32 بيت ( 8 بيت براي كد اجرا و 24 بيت براي آدرس اطلاعات) را اشغال مي كنند.Byte) مي نامند. البته در كامپيوتر هاي سريعتر و پر قدرت تر مجموعه هاي 16 يا 32 يا 64 بيتي استفاده مي شود كه به آن كلمه (Word) گفته مي شود. براي دستيابي به خانه هاي حافظه (بايت يا كلمه) به هر كدام از آنها يك آدرس تخصيص داده مي شود و همچنين دستورات نيز كه در حافظه قرار ميگيرند هر كدام شامل آدرس مجزايي مي شوند. اگر بخواهيم اطلاعات را از يك خانه حافظه بخوانيم بايد آدرس آن خانه از حافظه به حافظه داده شود و فرمان خواندن از واحد كنترل كامپيوتر براي حافظه ارسال گردد. مدت زماني كه نياز است تا اطلاعات در حافظه نوشته يا از آن خوانده شود زمان دستيابي حافظه (Access Time) گويند.
شنبه 12/8/1386 - 18:20
پسندیدم 0
UserName