هر چند به پیشگاه تو کم بودیم...
توسط : mostafa2_gh

  هر چند به پیشگاه تو کم بودیم

تهمت زده گناه عالم بودیم

از ما که گذشت بعد از اینها ای عشق

یادت نرود که ما هم آدم بودیم

بعد از چندی زیارتم کن ای شعر

در جاری خود روایتم کن ای شعر

افسرده ترین زمزمه خاموشم

لب واکن و پر طراوتم ای شعر

ای عشق.پرآتشم.پر آشوبم کن

در سوختن وساختن. ایوبم کن

از چنبره نفس رها ساز مرا

در سیطره خدایی ات خوبم کن

عادت کردم که آب را گل نکنم

در کار خداوعشق و دل دل نکنم

یادم دادی که تا همیشه ای عشق

دامان توسل ترا ول نکنم

 

پنج شنبه 10/8/1386 - 9:59
پسندیدم 0
UserName