شفاي بيماري قلبي

پسربچه‌اي به نام «ع ـ ز» مي‌گويد:
«من ناراحتي قلبي مادرزادي داشتم و بستگان من براي مداوا در تهران به پزشكان زيادي از جمله دكتر طباطبائي مراجعه كرده بودند؛ ايشان اظهار كرده بود: قلب او بايد عمل شود و تا به سن 6 سالگي نرسد نمي‌توانيم او را عمل كنيم. در صورت عمل شدن هم تنها 50% احتمال خوب شدن وجود دارد.
يكي از اقوام ما هر چهارشنبه مردم را با هيأت و كاروان از تهران به مسجد جمكران مي‌آورد. آن روز پدر من هم در مأموريت بود و به بيرجند مسافرت كرده بود. اين آقا مرا هم با هيأت به مسجد جمكران آورد. من قادر به راه رفتن نبودم. لذا مرا بغل كرد و داخل مسجد برد و نشاني محل خود را به من گفت و رفت. من توي مسجد دراز كشيده بودم. قدري دعا كردم و به درگاه الهي تضرّع و توسل جستم. در اثر خستگي، خوابم برد. در خواب، آقا امام زمان ـ عليه السّلام ـ را ديدم كه با لباس و عمامة سبز و چهره‌اي نوراني نزديك من آمد و فرمود: بلند شو، شفا گرفتي! بعد به سر و سينه‌ام دستي كشيد و دوباره فرمود: بلند شو!
از خواب بيدار شدم و احساس كردم كه حالم خوب است. من كه اصلاً قادر به راه رفتن نبودم، دويدم كه محل راننده را پيدا كنم. همين كه او را ديدم خود را در بغلش انداختم».

منبع : کتاب کرامات حضرت مهدي(عج). واحد تحقيقات مسجد مقدس جمکران

سه شنبه 17/7/1386 - 16:29
پسندیدم 0
UserName
x