مکان زندگی حضرت مهدی (عج)
توسط : mohsenpour

مکان زندگی حضرت مهدی (عج)
1- سرزمين‌هاي دور دست:
در توقيع شريفي که در سال410هجري از ناحيه مقدسه براي شيخ مفيد صادر شده است؛ حضرت
بقية‌الله عجل‌الله تعالي فرجه چنين مرقوم فرموده‌‌اند:
اگر چه ما در سرزمين دوردستي سکني گزيده‌ايم که از جايگاه ستمگران بدوريم – زيرا
خداوند مصلحت ما و شيعيان مؤمن ما را در اين ديده که تا حکومت دنيا در دست تبهکاران
است در اين نقطه دور دست مسکن نمائيم- ولي از اخبار شما آگاهيم و هرگز چيزي از شما
بر ما پوشيده نمي‌ماند و مي‌دانيم که چه گرفتاري و پريشاني به شمار رسيده است... 12

 2- مدينه طيّبه:
هنگامي‌که از امام حسن عسگري عليه‌السلام پرسيدند: اگر حادثه‌اي بر شما روي داد از
فرزند بزرگوار شما کجا سراغ بگريم؛ حضرت فرمود: در مدينه‌. 13
امام صادق‌عليه‌السلام نيز به‌هنگام بحث از غيبت کبري مي‌فرمايد: وه چه جايگاه خوبي
است مدينه. ‌14


3- دشت حجاز:
توضيح آن در تشرف ابراهيم‌بن مهزيار به اختصار گذشت. 15


4- کوه رضوي:
امام صادق‌عليه‌السلام از کوه رضوي ياد مي‌کند و مي‌فرمايد:
از هر درخت ميوه در آن هست و چه پناهگاه خوبي است براي شخص خائف. وه چه پناهگاه
خوبي!... صاحب اين امر را در آن دو غيبت است: يکي کوتاه و ديگري طولاني. 16


5- جابلقا و جابلسا:
مرحوم نوري مي‌نويسد:
اخبار بسياري هست که از نظر معني متواترند، و دلالت دارند بر اينکه در شرق و غرب
جهان دو شهر به‌نام‌هاي جابلقا و جابلسا وجود دارند که اهل آنها از انصار حضرت‌
ولي‌عصر عجل‌الله ‌‌‌تعالي‌فرحه هستند و در محضر آن حضرت خروج مي‌کنند. 17


6- شهر مهدي
عجل‌الله تعالي‌فرجه: علامه مجلسي در جلد السماء العالم بحارالانوار از کتاب قسمت
اقاليم ارض و بلاد آن که تأليف يکي از علماي اهل سنّت است، نقل مي‌کند که:
بلد مهدي‌ عليه‌السلام شهري است نيکو و محکم که آن‌را مهدي فاطمي بنا کرده و براي
آن قلعه‌اي قرار داده است. 18 [البته هيچ ربطي به مکان زندگي حضرت مهدي‌عليه‌السلام
ندارد.]


7- بيت‌الحمد:
امام صادق‌ عليه‌السلام مي‌فرمايد:
براي صاحب اين امر خانه‌اي است که به آن بيت الحمد گفته مي‌شود. در آن خانه چراغي
است که از روز ولادت آن حضرت روشن است و اين چراغ تا روزي که آن حضرت با شمشير قيام
کند خاموش نمي‌شود. 19


8- جزاير مبارکه:
داستان مفصّل و معروف انباري حکايت از آن دارد که شخص محترمي در مجلسي عون‌الدين
وزير اظهار داشت که من به سال 622 هجري از زادگاه خود همراه يک کاروان تجارتي به
سرزمين بربر رفتيم و از آنجا سفر دريائي خود را آغاز کرديم. سرانجام به جزيره‌هائي
رسيديم که همسفران و حتي ناخداي کشتي براي نخستين بار به آن جزيره‌ها رسيده بودند.
اسامي آن جزاير عبارت بود از: مبارکه، زاهره، صافيه، ظلوم و عناطيس که ساکنان آنها
همگي از شيعيان بودند و بر آنها 5 نفر از اولاد حضرت صاحب‌الزمان‌عجل‌الله
تعالي‌فرجه به نام‌هاي طاهر، قاسم، ابراهيم، عبدالرحمن و هاشم حکومت مي‌کردند.
آنگاه بطور مفصّل از اخلاق و رفتار نيکوي آنها و از صفا و زيبائي بي‌نظير آنجا سخن
گفته است. پس از پايان يافتن سخنان وي، وزير ناصبي از يکايک حاضران تعهدّ گرفته که
اين داستان را هرگز نقل نکنند، و آنها تا روزي که آن وزير زنده بود آنرا مخفي نگه
داشته‌اند.
اين داستان در منابع فراواني به تفصيل آمده است. از جمله:
1- الصراط المستقيم تأليف زين‌الدين علي‌بن يوسف عاملي.
2- السطان المفرج من اهل‌الايمان تأليف علي‌بن عبدالحميد نيلي.
3- حديقةالشيعه تأليف مقدس اردبيلي (ص756- 770).
4- الانوارالنعانيه تأليف سيد نعمة‌الله جزايري (ج2، ص 58- 65).
5- جنةالماوي تأليف مرحوم نوري طبرسي. 20
6- نجم الثاقب نوري (ص217- 228).
7- العبقري‌الحسان تأليف نهاوندي (ج 2، ص 123- 126).
و خلاصه آنرا مرحوم شيخ حرّ عاملي صاحب وسائل الشيعه در کتاب اثبات الهداة نقل کرده
است. 21
9- جزيره خضراء: فضل بن يحيي نويسنده معروف قرن هفتم- به تاريخ 11 شوال 699 هجري-
مشروح سرگذشت علي‌بن فاضل مازندراني را در شهر حلّه از زبان شخص ايشان شنيده و آن
را در کتابي بنام الجزيرة الخضراء گرد آورده است. تحقيق و تقضيل اين رويداد را،
پژوهشگر معاصر استاد علي‌اکبر مهدي‌پور در کتاب جزيره خضراء تبيين نموده است.

سه شنبه 17/7/1386 - 15:7
پسندیدم 0
UserName
x