سیستان و بلوچستان
توسط : hermaneshgh

موقعیت جغرافیایی استان

استان سيستان و بلوچستان با وسعتي حدود  500/187  كيلومتر مربع، 4/11 درصد از مساحت كل كشور  را تشكيل داده و از پهناورترين استان هاي كشور مي باشد، كه با قرار گرفتن در بين 25 درجه و  3 دقيقه تا 31 درجه و 27 دقيقه عرض شمالس از خط استوار و 58 درجه و 50 دقيقه  تا  63 درجه و 21 دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ، از نظر جمعيتي از كم تراكم ترين استان هاي كشور است. اين استان  به شمال خراسان و  كشور  افغانستان، از شرق به كشورهاي  پاكستان و افغانستان، از جنوب به درياي عمان و از مغرب به استان هاي كرمان و هرمزگان محدود مي شود.

شمال استان

شمال استان، نگيني است برآمده از آبرفت هاي رودخانه هيرمند، كه بزرگ ترين درياچه آب شيرين جهان را در خويش جاي داده است. كوه خواجه تنها پشته بلندي مي باشد كه در منطقه مسطح خودنمايي نموده و نزد اهالي از قداستي خاص برخوردار است. دشت سيستان كه در گروه اقليم بياباني ميانه قرار دارد،بارشي كمتر از 65 ميلي متر را در سال دريافت مي كند و ميزان تبخير در آن به بيش از 5000 ميلي متر مي رسد. اين شرليط در مجموع باعث خشكي فيزيكي شديد محيط بوده و در سالهايي كه ميزان ورودي آب رودخانه هيرمند كاهش مي يابد، خشكسالي هاي مخرب توسعه پيدا مي كند. شريان حياتي منطقه يعني هيرمند نوسانات ساليانه قابل ملاحظه اي را نشان مي دهد. وزش بادهاي 120 روزه كه از اواخر بهار تا پايان تابستان مي وزد در تشديد نياز و خشكي محيط موثر است.

جنوب استان

جنوب استان نيز صدفي است كه وسعت متنوع اش را با درياي عمان گره زده است. اين وادي داراي طبيعتي كوهستاني مي باشد. مناطق جنوبي استان با توجه به مجاورت با درياي عمان و بهره گيري از بادهاي موسمي اقليم متفاوتي دارند. بالا بودن ميانگين دما و پايين بودن نوسانات آن از مشخصه هاي اساسي اقليم منطقه است. با توجه به پايين بودن نزولات جوي و عدم وجود منابع برفي كوهستاني اكقر جريانات رودخانه اي، موقتي و فصلي بوده و در بخش وسيع از استان منابع محدود آبهاي زيرزميني تنها امكانات تامين آب محسوب مي شود. وجود مخروط آتشفشاني تفتان با 3941 متر ارتفاع در شمال بلوچستان مركزي، شرايط اقليمي و متنوع و جالبي را فراهم آورده است[1]. با توجه به دوره آماري 1375 ـ 1359 ميانگين بارش ساليانه استان 8/139 ميليمتر و ميانگين دما ساليانه 6/22 درجه سانتيگراد مي باشد.[2] از لحاظ تقسيمات كشوري استان داراي 8 شهرستان، 32 بخش، 30 شهر، 94 دهستان

 و حدود 6300 آبادي مي باشد.

 

امامزاده غلام رسول


اين بنا که گنبدي بسيار بلند دارد. متعلق به دوره تيموري است و داراي تزيينات ستاره اي و گچبري هاي نفيسي است که بسيار ظريف و ديدني است.

 کوه خواجه


اين کوه به ارتفاع تقريب 900 متر همانند جزيره اي , در ميان درياچه هامون قرار دارد. بر فراز اين کوه آثار آتشکده به قرن اول ميلادي و تاريخ ويرانه هاي اطراف آن به دوره اشکاني و ساماني مي رسد

 شهر سوخته

شهر سوخته


 شهر سوخته زابل آثار اين شهر در 67 کيلومتري جنوب زابل در منطقه اي متعلق به پليوسن قرار دارد. از آثار و اشيا و سفالينهاي به دست آمده در اين شهر چنين بر مي آيد که تمدن آن به عهد برتر مي رسد. بناهاي باقي مانده عموما داراي 6 تا 10 اتاق بوده , و با ديوارهايي کوتاه از يکديگر جدا شده اند. سفالينه هاي رنگي مزين به نقوش حيوانات , اشيا , فلزي , سنگي - چوبي و گلي و پيکره هاي انساني از جمله آثار به دست آمده از اين شهر باستاني به شمار مي آيند.

 قلعه سام

اين بناي ذوزنقه اي شکل نامنظم در 28 کيلومتري جاده زادهدان به زابل قرار دارد. طول شرقي - غربي آن 376 متر و جنوبي - شمالي آن 296 متر است و دو دروازه شمالي و جنوبي دارد که هرکدام داراي دو برج نگهباني هستند اين قلعه خشتي متلق به دوره پارت هاست.

 صنايع دستي و سوغاتي ها


سوزن دوزي بلوچي , سفالگري , حصيربافي , سبد بافي , قالي بافي , گليم بافي , سکه دوزي

چهارشنبه 24/5/1386 - 9:13
پسندیدم 0
UserName