راهكارهايي جهت تقويت سازمان‌هاي يادگيرنده
توسط : sam5961
راهكارهايي جهت تقويت سازمان‌هاي يادگيرنده
توجه و اهميت به بهبود سيستم فعاليت‌ها.
بهينه‌سازي منابع نيروي انساني و ارتقاي كيفي افراد.
توجه به دانش كاري افراد به عنوان نقطه شروع بهبود بهره‌وري و ارتقاي كيفي توليد و خدمات.
آموزش سيستمي كاركنان.
سرمايه‌گذاري و تخصيص بودجه قابل توجه به تربيت و پرورش مغزهاي متفكر و مبتكر.
ايجاد فرصت‌هاي آموزشي به منظور تقويت و نمو استعدادها و خلاقيت‌ها.
ايجاد فرصت‌هاي آموزشي گسترده به منظور فراهم آوردن موجبات رشد و پرورش كاركنان.
استفاده از آموزش نه تنها به معناي يادگيري جديد بلكه براي تأثير آن بر بهبود روند كار كاركنان.
حمايت از آموزش واحدهاي مختلف سازمان.
انتقال و اجراي سريع يادگيري ساير شركتها به داخل سازمان.
حمايت و يادگيري ايده‌هاي خوب و كارهاي موفق ساير بنگاه‌ها.
توجه بيشتر به بعد انساني مديريت.
تقويت انگيزه كاركنان.
پرورش و ترويج فرهنگ چشم‌انداز و سرنوشت مشترك.
احترام به كاركنان.
پرورش و ترويج تفكر استراتژيك مشاركتي و تعاملي كاركنان.
توجه بيشتر به خلاقيت و نوآوري همه جانبه نيروي كار.
گرايش بيشتر به شايسته سالاري.
تقويت ارزش‌هاي خانوادگي نيروي كار.
كوچك‌سازي/ مناسب‌سازي نيروي كار (به ويژه به دلايل ناامني اقتصادي و رقابت جهاني).
انساني شدن محيط‌هاي كاري.
تشويق معنوي و مادي كاركنان.
مكانيزه شدن مشاغل.
توجه به مقررات و ملاحظات جديد زيست محيطي/ استفاده بهينه‌تر از محيط زيست.
استفاده از آموزش به عنوان يكي از زيرساخت‌هاي عمده و مهم بهره‌وري فردي و سازماني.
استفاده از آموزش براي افزايش توان كاركنان موجود و ارتقاي آنان و كاهش تأمين نيروي انساني از منابع خارجي كه نوعي ناكامي مديريت تلقي مي‌شود.
قرار دادن آموزش و پرورش نيروي انساني در صدر اولويت‌هاي سازماني.
استفاده از آموزش به عنوان عامل اصلي تأمين قابليت‌ها و صلاحيت‌هاي علمي و تخصصي و توانايي‌ها مهارت‌هاي فني و حرفه‌اي كاركنان.
توجه به تحولات علمي، تكنولوژيكي (پيچيده‌تر شدن تكنولوژي).
توسعه اتوماسيون.
تأكيد بر تحولات و پيشرفت‌هاي ارگونومي.
داشتن ساعات شناور كاري/ حذف محدوديت‌هاي زماني كار.
مجازي شدن محيط‌هاي كاري، عدم وابستگي كار با مكان.
رشد توانايي‌ها و قابليت‌هاي كاركنان.
توجه و اهميت به نظام مديريت مشاركتي.
تخصصي‌تر شدن كارها.
توجه به موضوعات جديد مديريتي.
حذف مقررات دست و پاگير.
افزايش مديريت غيرمتمركز.
تفويض اختيار و بروز خلاقيت.
توسعه نظام‌هاي مديريتي نوين.
افزايش رقابت و كاهش هزينه توليد.
تنوع محصولات.
تحول ساختارهاي سازماني.
تقويت و افزايش قابليت‌هاي سازمان.
جمعه 15/4/1386 - 17:32
پسندیدم 0
UserName