یه شادی و هزار تا غم
توسط : arteshi15


                                                                                                                  
یه شادی و هزار تا غم


                                                                                               عاشق و بی پروا منم، خاموش و شیدا و غریب
                                                                                                                 دنبال آزادی و شور ، در پیش عشق بی فریب
                                                                                                        تموم زندگی من، حسرت و دلواپسیه
                                                                                                                  ساده بگم،قصه من، نمادی از بی کسیه
                                                                                         یکی اومد، هزار تا رفت، یه شادی و هزار تا غم
                                                                                                                  خدای من! به کی بگم؟ کی از دنیا برم؟
                                                                                                همیشه گریونه چشام!همیشه حیرونه نگام!
                                                                                                                   بگوچرا قصر وفا، ویرونه برام؟
                                                                                         میگن جوونی تو هنوز، چی می گی از شادی بگو
                                                                                                                  نمی دونن که بخت من،از راحتی نبرده بو
                                                                                                  روزا بفکر رفتنم،شبا به فکر موندنم
                                                                                                               انگاری جا خوش کرده غم ، تو طنین خوندنم!
                                                                                        واسه من بی سرپناه،هیچ سقفی پیدا نمیشه
                                                                                                              تو این زمونه غریب،هیچ دلی دریا نمیشه
                                                                                 شبا تا صبح دعا و اشک،روزا تا شب غم و جنون
                                                                                                                   بهار دیگه تموم شده، اومده باز فصل خزون
                                                                                                     نمی دونم حرف دلو فریاد بزنم
                                                                                                            دل می گه بیرونش کنم، افسوس وآه و از تنم
                                                                                  کاشکی! که این ترانه ها،هیچ جایی پیدا نمی شد
                                                                                                          کاشکی!که بین عاشقا، هیچ کسی تنها نمی شد
                                                                                          دوباره بیت آخرو، همون غم همیشگیم
                                                                                                            هزار تا بیتم که بشه ، درست نمی شه زندگیم!

چهارشنبه 13/4/1386 - 15:57
پسندیدم 0
UserName