حديث مهر
توسط : حامد...
 

حديث مهر

  

در آن سراي كه زن نيست، انس و شفقت نيست

 

در آن وجود كه دل مرده، مرده است روان

 

 

به هيچ مبحث و ديباچه‌اي، قضا ننوشت

 

براي مرد كمال و براي زن نقصان

 

 

زن از نخست بود ركن خانه‌ي هستي

 

كه ساخت خانه‌ي بي پاي بست و بي بنيان

 

 

زن ار به راه متاعب(1) نمي گداخت چو شمع

 

نمي شناخت كس اين راه تيره را پايان

 

 

چو مهر، گر كه نمي تافت زن به كوه وجود

 

نداشت گوهري عشق، گوهر اندر كان

 

 

فرشته بود زن، آن ساعتي كه چهره نمود

 

فرشته بين، كه برو طعنه مي زند شيطان

 

 

اگر فلاطن و سقراط، بوده‌اند بزرگ

 

بزرگ بوده پرستار خُردي ايشان

 

 

به گاهواره‌ي مادر، به كودكي بس خفت

 

سپس به مكتب حكمت، حكيم شد لقمان

 

 

چه پهلوان و چه سالك، چه زاهد و چه فقيه

 

شدند يك سره، شاگرد اين دبيرستان

 

 

حديث مهر، كجا خواند طفل بي مادر

 

نظام و امن، كجا يافت ملك بي سلطان

 

 

وظيفه‌ي زن و مرد، اي حكيم، داني چيست

 

يكيست كشتي و آن ديگريست كشتيبان

 

 

چو ناخداست خردمند و كشتيش محكم

 

دگر چه باك ز امواج و ورطه و طوفان

 

 

بروز حادثه، اندر يم حوادث دهر

 

اميد سعي و عمل هاست، هم ازين، هم ازان

 

 

هميشه دختر امروز، مادر فرداست

 

ز مادرست ميسر، بزرگي پسران

 

 

اگر رفوي زنان نكو نبود، نداشت

 

به جز گسيختگي، جامه‌ي نكو مردان

 

 

توان و توش ره مرد چيست؟ ياري زن

 

حُطام و ثروت زن چيست، مهر فرزندان

 

 

زن نكوي، نه بانوي خانه تنها بود

 

طبيب بود و پرستار و شحنه و دربان

 

 

به روزگار سلامت، رفيق و يار شفيق

 

به روز سانحه، تيمارخوار و پشتيبان

 

 

1- متاعب: جمع متعب به معناي رنج و سختي

 

پروين اعتصامي

 

 

 

 

چهارشنبه 13/4/1386 - 8:1
پسندیدم 0
UserName