يكي را دوست مي دارم ؛ ولي افسوس او هرگز نمي داند

يكي را دوست مي دارم ؛ ولي افسوس او هرگز نمي داند . نگاهش ميكنم شايد بخواند از نگاه من ؛ كه او را دوست مي دارم ؛ ولي افسوس او هرگز نمي خواند. به برگ گل نوشتم من ؛ كه او ا دوست ميدارم ؛ ولي افسوس ... او گل را به زلف كودكي آويخت تا او را بخنداند

دوشنبه 28/3/1386 - 18:58
پسندیدم 0
UserName