عدالت در قرآن

 وَمِن قَوْمِ مُوسَى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ 

 گروهی از قوم موسی هستند که مردم را به حق راه می نمايند و به عدالت رفتار می کنند

سوره اعراف آيه  159 

و من قوم موسي امه يهدون بالحق و به يعدلون در اين جمله عمل صالح نيكان از بني اسرائيل را مي ستايد ، و اين از انصاف قرآن است كه بعد از بر شمردن سيئاتي كه از آنان سر زده مستحقين مدح را نيز مدح مي كند ، و حاصل معنايش اين است كه : همه بني اسرائيل خدا و رسول را مخالفت نكرده و بر ضلالت و ظلم پا فشاري نداشتند ، بلكه پاره اي از ايشان مردمي بودند كه ديگران را به سوي حق راهنمايي نموده و در ميان ايشان به حق و عدالت حكم مي كردند . بنابراين ، بايد گفت : " باء " در " بالحق " همان بائي است كه علماي نحو آن را " باء آلت " مي نامند ، مي توان هم گفت كه " باء ملابسه " است . بنابراين معنا ، آيه مورد بحث از مواردي است كه خداوند هدايت را به غير خود و به غير انبياء و امامان نسبت داده ، نظير حكايتي كه از مؤمن آل فرعون كرده و با اينكه ظاهرا پيغمبر نبوده درباره اش فرموده : و قال الذي آمن يا قوم اتبعون اهدكم سبيل الرشاد  و بعيد نيست كه مراد از امت از قوم موسي در آيه مورد بحث ، انبياء و اماماني باشند كه بعد از موسي در ميان بني اسرائيل پديد آمدند و قرآن درباره شان در چند مورد و از آن جمله فرموده : و جعلنا منهم ائمه يهدون بامرنا لما صبروا و كانوا باياتنا يوقنون  چون اگر هدايت به حق را كه در آيه مورد بحث است بر معناي حقيقيش حمل كنيم جز از پيغمبران و امامان ساخته نيست ، و بحث از اين معنا را در تفسير آيه قال اني جاعلك للناس اماما

دوشنبه 17/2/1386 - 13:30
پسندیدم 0
UserName