بوسيدن آستانه قباب ائمه شرک نيست

 

ناچارم باز هم مختصر جوابي به شما بدهم که بدانيد بوسيدن عتبه و آستانه مقدسي ائمه معصومين شرک نمي باشد. و آقايان هم مغلطه فرمودند بوسيدن را حمل بر سجده نمودند جائي که در حضور خود ما عبارت را اين قسم از روي کتاب مي خوانند و تحريف نمايند نمي دانم وقتي تنها در مقابل عوام بي خبر قرار مي گيرند چه تهمتها به ما مي زنند. دستوري که در کتب ادعيه و مزار رسيده اين است که ملاحظه مي فرمائيد زائر براي اظهار ادب عتبه را ببوسد نه آنکه سجده بنمايد.
اولاً روي چه قاعده شما بوسيدن را حمل بر سجده نموديد. ثانياً شما در کجا ديده ايد از قرآن مجيد و اخبار و احاديث که منع از بوسيدن عتبي درگاه پيغمبر يا امامي شده باشد و يا بوسيدن را علامت شرک قرار داده باشند.
پس وقتي جواب منطقي يا مسکتي در اين باب نداريد تهمت نزنيد. و اما اين که مي گوييد زوار سجده مي کنند کاملاً دروغ است دروغ شاخدار.
بسي فرق است ديدن تا شنيدن
شنيدن کي بود مانند ديدن
مگر خداوند متعال در آيي 6 از سوره 49 (حجرات) نمي فرمايد ان جائکم فاسق بنبأ فتبينوا ان تصيبوا قوماً بجهالة فتصبحوا علي ما فعلتم نادمين.
مطابق اين دستور قرآن مجيد به کلام فاسق نبايد ترتيب اثر داد تا موجب ندامت و خجالت نگردد بلکه بايد تحقيق کرد و در صدد کشف حقيقت برآمد زحمت سفر به خود داده برويد از نزديک ببينيد آنگاه ايراد و اشکال نمائيد.
چنانچه وقتي به قبر ابوحنيفه و شيخ عبدالقادر در بغداد مي رويم و طرز اعمال عوام را نسبت به آن قبرها (به مراتب اشدّ از آنچه شما تهمت به شيعيان مي زنيد) مي بينم.
خداي بزرگ شاهد است روزي جماعتي از برادران اهل تسنن هندي را ديديم عوض عتبه چندين مرتبه زمين را مي بوسيدند و به خاک مي افتادند چون نظر کينه و عداوت نداشتيم و دليلي بر حرمت عمل نديديم تا اين ساعت مورد نقل قرار نداديم چون دانستيم از روي محبت رفتار مي نمائيد نه از روي عبوديت.
آقايان محترم بدانيد که هيچ زائر شيعه (عارف يا عامي) هرگز سجده ننموده و نمي کند مگر براي خداي تعالي و اين فرموده شما کاملاً تهمت و افتراء و دروغ محض است.
در حالتي که اگر هم به طرز سجده که عبارت از به خاک افتادن و صورت و پيشاني بر زمين ماليدن باشد (نه به قصد عبوديت) مانعي ندارد چه آنکه تعظيماً و تکريماً در مقابل شخص بزرگي (نه به قصد خدائي يا شريک براي خدا قرار دادن) خم شدن و روي زمين افتادن و صورت روي خاک گذاردن ابداً شرک نمي باشد بلکه کثرت و شدت علاقي به محبوب موجب تعظيم و صورت روي خاک ماليدن و بوسيدن مي شود.
اشکال) چگونه ممکن است روي خاک افتاده و پيشاني بر زمين گذارند و سجده نباشد.
جواب) تصديق مي فرمائيد سجده مربوط به نيت است و نيت امر قلبي است و عالم به قلوب و نيات قلبي خداي تعالي مي باشد ظاهراً مي بينم فردي يا افرادي به حال سجده روي زمين افتاده (و البته به چنين حالي که مخصوص به خداي تعالي است شايسته نيست در مقابل غير خدا قرار گيرد و لو بدون نيت باشد) ولي چون از نيت قلب او خبر نداريم نمي توانيم حمل به سجده نمائيم مگر در اوقات سجدي مخصوص که معلوم است ظاهرش را سجده مي نمائيم.
به خاک افتادن و سجده نمودن برادران - يوسف را : پس به طرز سجده به عنوان تعظيم و تکريم (نه نيت سجده) روي خاک افتادن کفر و شرک نيست چنانچه برادران يوسف در مقابل يوسف چنين سجده اي را نمودند و دو پيغمبر حاضر (يعقوب و يوسف) منعشان به صراحت آيه 101 سوره 12 (يوسف) که خداوند خبر مي دهيد و رفع ابويه علي العرش و خروا له سجداً و قال يا ابت هذا تأويل رؤياي من قبل قد جلعها ربي حقا.
مگر در چند جاي قرآن کريم خبر از سجده نمودن ملائکه به آدم ابوالبشر نمي دهد پس اگر بيان شما صحيح باشد که به طرز سجده (بدون نيت عبوديت) روي خاک افتادن شرک باشد بايستي برادران يوسف و ملائکه مقربين همگي مشرک بوده باشند فقط ابليس لعين موحد بود که ترک سجده نمود؟! و حال آنکه چنين نيست تمام آنها موحد و خداپرست بودند.
تمنا مي کنيم آقايان محترم اشکالات عاميانه و مسموعات بي اساس را که امويها وبقاياي خوارج و نواصب و متعصبين نقل نموده اند قبول نکنيد .
حضرت آیه الله میرزا جواد آقا تبریزی

يکشنبه 16/2/1386 - 10:56
پسندیدم 0
UserName