نوع سوم : آداب و وظائف ويژه شاگرد
 

بخش دوم :

 آداب و آئين زندگانى شاگرد با استاد و راهبر و پيشواى خود،

 و وظائف ضرورى او در بزرگداشت حرمت وى

 

 11- كلمه «رشدا» حاكى از آنست كه موسى از خضر، درخواست ارشاد و راهنمائى كرده است به گونه اى كه اگر موسى از بركات ارشاد خضر بهره مند نمى گرديد، سرگشته و گمراه مى شد. همين نكته به ما مى فهماند كه موساى شاگرد به مساءله شدت نياز خود به علم آموختن و تذلل و فروهشتن مقام خويش و شكسته نفسى جالب توجه در برابر خضر، و نيز احتياج آشكار و علنى خويش به علم و آگاهى استاد، اعتراف نموده است .

  12- در حديث آمده است كه خضر (عليه السلام )، نخست مى دانست موسى (عليه السلام ) پيامبرى از بنى اسرائيل مى باشد، و او صاحب كتاب «توراة »، و كسى است كه خداوند، - بى واسطه - با او هم سخن شد. (و لذا از او به عنوان «كليم الله » ياد مى كنند) و او را به وسيله معجزات و كرامات ، ويژگى داد. معهذا موسى (عليه السلام ) با وجود چنين مناصب و مدارج رفيع ، با تواضع شگرفى - كه عظيم ترين مدارج فروتنى را نمايانگر است - در برابر استادش ، موضع گيرى كرده است .

  از نكته مذكور، نتيجه مى گيريم كه خضر در مقام استادى از لحاظ لياقت و شايستگى ، مقام و منزلتش از موساى شاگرد، رفيع تر مى باشد؛ زيرا اگر كسى داراى احاطه علمى فزونترى باشد، قهرا آگاهى او به محتوى و هدفهاى علوم و دانش ها - كه عبارت از همان سعادت و نيكبختى و سرور و شادمانى و لذت و كاميابى است - بيشتر و فزونتر خواهد بود. لذا حس كنجكاوى و كنكاش او در وصول به چنين سعادت و لذت ، تقويت شده ، و قهرا تجليل و بزرگداشت او اهل علم ، از كمال بيشترى برخوردار خواهد بود.

سه شنبه 11/2/1386 - 12:31
پسندیدم 0
UserName