توشۀ پژمردگی
توسط : blueaster

لاله ای با نرگس پژمرده گفت        

گفت ما نیز آن متاع بی بدل                 شب خریدیم و سحر بفروختیم

آسمان ، روزی بیاموزد ترا                   نکته هایی را که ما آموختیم

خرّمی کردیم وقت خرّمی                 چون زمان سوختن شد سوختیم

تا سفر کردیم بر ملک وجود                     توشۀ پژمردگی اندوختیم

                        درزی ایام زان ره می شکافت

                      آنچه را زین راه ، ما می دوختیم

                                                  پروین اعتصامی

 بین که ما رخساره چون افروختیم
يکشنبه 9/2/1386 - 18:10
پسندیدم 0
UserName