دایناسور پرنده با دوبال
توسط : 3xz

 

پرنده چیست؟ یک هواپیما با دوبال؟ یا یک سنجاقک؟ یک تحقیق تازه منتشر شده فصل تازه ای در مباحثات مربوط به قدیمیترین دایناسورهای پردار و چگونگی به کارگیری بالهای این جانور 125 میلیون ساله، گشوده است.

 

تحقیق مذکور که این هفته در نشریه آکادمی ملی علوم و به صورت آنلاین منتشر شده است، در یک مبحث مفصل به طرح موضوع هواپیماهای دوباله پرداخته است. سانکار چاترجی (Sankar Chatterjee) استاد دانشگاه فنی تگزاس و همکار کانادایی وی، آر. جک تمپلین (R. Jack Templin) چنین نظر دارد که میکرو رپتور گی (Microraptor gui) به علاوه دو بال زیرین، از دو بال رویی خود نیز در ترکیبی ایرودینامیکی و مشابه با هواپیماهای دوباله ابتدایی، استفاده میکرده است.

امروزه هواپیماهای دوباله سازه هایی غیر متداول و کمیاب به شمار میروند و این شکل قرار گیری بال دیگر در پرندگان دیده نمیشود. هرچند هنوز مشخص نشده است این شکل بال گامی به سوی شکل گیری پرندگان امروز بوده یا به بن بست رسیده و توسط طبیعت حذف شده است.

در سال 2003 ژینگ سو (Xing Xu) از آکادمی علوم چین، میکرو رپتور، موجودی که فسیل آن در چین یافته شده است را دارای پرهایی ایرودینامیکی که هم بر بازوها و هم پاهای او وجود دارند، توصیف کرده است. به عقیده سو، هنگامی که این پرنده بدون بال زدن در هوا شناور می شده است، پاهای خود را به سمت عقب میکشیده تا بالهاف مانند بال سنجاقک، پشت سرهم قرار بگیرند.

اما شاترجی به این نکته توجه کرده است که پرهای روی پا رو به جلو نبوده اند و چنین استدلال میکند که قرار دادن یک بال درست در پشت بال دیگر چندان از نظر ایرو دینامیکی کارآمد نیست.

در مقابل شاترجی عقیده دارد که این موجود یک کیلوگرمی در زمان پرواز پاهای خود را زیر بدن خود نگه میداشته است و دو بال او به تناوب کار میکرده اند.


مقایسه این دایناسور پرنده با نمونه هواپیماهای قدیمی
شاترجی اضافه میکند که یک دایناسور پرنده دیگر که پدوپنا (Pedopenna) نام دارد نیز بر روی پاهای خود پر داشته و پرندگان شکارچی کنونی مانند شاهین نیز پرهای کوچکی بر روی بخش بالایی پای خود دارند که هنگام پرواز به کاهش مقاومت هوا کمک میکند.

 

شاترجی تئوری دایناسور- هواپیما را برای اولین بار در سال 2005 و در یک جلسه انجمن زمین شناسی آمریکا مطرح نمود و تا زمان انتشار آن در این هفته، به تکمیل آن پرداخت.

او در مطلب خود چنین نوشته است: "طراحان هواپیما بسیاری از تدابیر طبیعی پرواز را مورد تقلید قرار داده اند که البته بیشتر اوقات سهوا چنین شده است. به این ترتیب به نظر میرسد که میکرو رپتور هواپیمای دوباله را 125 میلیون سال قبل از هواپیمای برادران رایت (Wright) اختراع کرده بوده است".

سو، که گفته است از زمان ایده اولیه او تعداد فراوانی روش پرواز پیشنهاد شده است، ایده چاترجی را نیز " قابل قبول" خواند اما اضافه کرد: "کری که ما باید انجام دهیم و برایش برنامه ریزی کرده ایم، بررسی تمام و کمال تمام جزئیات و ساخت نمونه ای دقیق از این موجود است.آن وقت میتوانیم مدلهای مختلف را در کامپیوتر یا حتی در تونل باد مقایسه کنیم. "

سو که با تیم تحقیقات چاترجی رابطه ندارد، اضافه کرد: "میکرو رپتور برای درک سرچشمه پرواز گونه ای بسیار مهم تلقی میشود."

متیو کارانو (Matthew Carrano)، متصدی بخش دایناسورها در موزه تاریخ طبیعی اسمیتسونیان (Smithsonian) میگوید که تمرکز اصلی این موضوع بر روی کاربرد پاها است و پاسخ دادن به این پرسش به دلیل مسطح بودن فسیل کار آسانی نبوده و به تفسیر و تعبیر فراوان نیاز دارد تا تجسم شکل سه بعدی آن امکان پذیر شود.


فسیل دایناسور پرنده بدست آمده
بن بست تکاملی؟
کارانو که او نیز در گروه چاترجی حضور ندارد گفته است که احتمالا این موجود یک نژاد فرعی بوده و یک مرحله تکاملی از پرندگان امروزی محسوب نمیشده است.

 
او گفته است: "تصور اینکه این حیوان میتوانسته کار مفیدی انجام دهد بسیار مشکل است. این موجود چنان از مسیر تکامل دور است که دیدنش ما را وادار میکند تا برای تصور کردنش از تصورات خلاق خود بهره مند شویم."

او افزود که هر از گاهی در طبیعت موجوداتی آزمایشی پدید آمده اند که در مسیر جا مانده اند. "مساله مهم این است که حالا ما نمونه هایی از چندین دایناسور پردار داریم و اینها دروازه های تحقیق درباره تکامل پرواز را اندکی گشوده اند."
يکشنبه 9/2/1386 - 17:24
پسندیدم 0
UserName