معناى توحيد
(تـوحـيـد) يـعـنى ، يگانه دانستن خدا و اعتقاد به اينكه او واحد است . (واحد) از مادّه (وحدت ) بـوده و در اصـل ، به معناى چيزى است كه هيچ جزئى ندارد، سپس توسعه يافته (وَحَد) بوده (از مـاده وحـدت ) كـه واو آن بـه هـمـزه تـبـديـل شـده اسـت . بـه هـمـيـن دليـل ، عـده اى (واحـد) و (احـد) را داراى يـك مـعـنـا مى دانند. در بعضى روايات نيز به وحدت معناى اين دو كلمه اشاره شده است . امام باقر(ع ) فرمود:
(احد) همان فرد يگانه است . (احد) و (واحد) به يك معناست ؛ يگانه اى كه همتايى براى او نيست . و توحيد، اقرار به يگانگى اوست و آن يكتا بودن است و (واحد)، متباينى (چيزى كه غير همه چيز و متفاوت با همه چيز) است كه از چيزى برنخواسته و با چيزى متحّد نيست .(3
جمعه 17/1/1386 - 11:49
پسندیدم 0
UserName