تاریخ فلسطین 1
 

تاريخچه فلسطین

 

كنعانيان در 2500، عبرانيان در 1805 و فلسطينيان در 1184 ق.م به ارض كنعان در آمدند. كشتار و جنگ هاي بسيار داخلي، عبرانيان را از پيروزي نهايي بر آن دو تا عصر حضرت داوود (ع) بازداشت، ولي دوران پيروزي نهايي بر آن دو تا عصر حضرت داوود (ع) بازداشت، ولي دوران پيروزي آنان نيز زودگذر بود؛ زيرا پس از حضرت داوود (ع) و سليمان (ع)، ميان قوم بني اسرائيل اختلاف افتاد و دو دولت يهودي (اسرائيل و يهودا ) پديد آمدند و به جنگ با يكديگر و همسايگان خويش پرداختند. سرانجام اين دو دولت، به ترتيب در 921 و 701 ق.م مغلوب آشوريان شدند. بابليان پس از پيروزي بر آشوريان، متصرفات آنان در فلسطين را نيز به دست آوردند. در برابر، فارسيان بر بابليان پيروز شدند و كوروش، يهوديان اسير بخت نصر را به ارض كنعان بازگرداند. پس از آن، قدس بارها ميان مقدونيان، مصريان، روميان، ايرانيان و ... دست به دست شد. بنابراين، يهود، اهالي اصلي فلسطين نيستند، بلكه چند صباحي در آن زيسته اند، و حتي در آن تمدني بنا نكرده و بيشتر به خونريزي مشغول بوده اند. چنين رفتاري تا حدودي ريشه در دستورهاي تحريف شده ديني آنان دارد. در كتاب مذهبي آنان مي خوانيم: و اگر با تو صلح نكرده با تو جنگ نمايند پس آن را محاصره كن، و چون يهوه خدايت آن را به دست تو بسپارد جميع ذكوراتش را به دم شمشير بكش. ليكن زنان و اطفال و بهايم و آنچه در شهر باشد يعني تمامي غنيمتش را براي خود به تاراج ببر و غنايم دشمنان خود را كه يهوه خدايت به تو دهد، بخور. با ظهور اسلام، كوشش هايي از سوي مسلمانان براي تصرف فلسطين صورت گرفت كه سرانجام در زمان عمر به ثمر نشست. نتيجه اين كه، فلسطين به منطقه اي اسلامي تبديل شد و به ترتيب تحت حاكميت بني اميه، بني عباس، طولونيه، فاطميان، قرامطه و سلجوقيان درآمد. در سال 1095 م. پاپ اوربن و پترس راهب، مسيحيان را براي تصرف قدس فراخواندند. اين امر منجر به آغاز يك سلسله جنگ ( جنگهاي صليبي ) شد كه تا 1291م. ادامه يافت، و طي آن، قدس چند بار به اشغال مسيحيان درآمد. اما از 1291م. تا 1918م. قدس، جز در مدتي كوتاه كه توسط فرانسويان و مصريان اشغال شد، در تصرف عثمانيان بود. شريف حسين ( شريف مكه ) با اعتماد به قول سر هانري مك ماهاناز (1914 تا 1916م. نائب شاه و نماينده انگليس در مصر بود. مصر از 1882م. تحت اشغال انگليسي ها قرار داشت.) مبني بر كمك انگليس به استقلال اعراب، در 1915م. وارد جنگ عليه عثماني شد، و سهم بزرگي از پيروزي متفقين را به خود اختصاص داد. اما انگليسي ها بر اساس قرار داد سايكس ـ پيكو ـ منعقد در 1916م. ـ بخش وسيعي از ممالك عربي و از جمله فلسطين را در اختيار گرفتند، و سپس بر پايه اعلاميه بالفور ـ صادر شده در 1917م. فلسطين را براي تشكيل وطن ملي يهود، به صهيونيست ها وعده دادند. سرانجام، به رغم مخالفت اعراب، كنفرانس سان ريمو (شوراي عالي متفقين 1920م. ) فلسطين را به شراط اجراي اعلاميه بالفور به تحت حمايت انگليس در آورد. در 1922م. جامعه ملل نيز كفالت فلسطين از سوي انگيس را، كه متضمن تشكيل وطن ملي يهود، به رسميت شناختن آژانس يهود، مشروع دانستن صهيونيسم و پذيرش مهاجرت يهوديان به فلسطين بود، تصويب كرد. اين اقدامات زمينه هاي تاسيس دولت اسرائيل در 1948م. را فراهم آورد.

چهارشنبه 15/1/1386 - 8:3
پسندیدم 0
UserName