طرح‌ گفتگوي‌ منطقي‌ با اديان‌ ديگر

طرح‌ گفتگوي‌ منطقي‌ با اديان‌ ديگر

يكي‌ از خاستگاه‌هاي‌ تفاهم‌ و تسامح‌ و همزيستي‌ گروه‌ها و مكاتب‌مختلف‌ يك‌ جامعه‌، گشودن‌ دريچه‌ گفتگو و مذاكره‌ منطقي‌ است‌. آيين‌مقدس‌ اسلام‌، از بدو دعوت‌ خويش‌ به‌ اين‌ نكته‌ توجه‌ داشته‌ است‌ و از پيامبرخود مي‌خواهد، بنيان‌ تبليغ‌ و معرفي‌ دين‌ خود را بر اصل‌ گفتگو و منطق‌ بنانهد. اهميت‌ و جايگاه‌ گفتگو در قرآن‌ به‌ قدري‌ ارج‌ و منزلت‌ دارد كه‌ كاربردواژه‌ گفتگو (قول‌ و مشتقات‌ آن‌) بعد از لفظ‌ جلاله‌ الله رتبه‌ اول‌ را دارد.

قرآن‌ كريم‌ از پيامبر مي‌خواهد بنيان‌ تبليغ‌ و معرفي‌ دين‌ خود را چه‌ درمواجهه‌ با مخالفان‌ و چه‌ در مواجهه‌ با مسلمانان‌، بر اصل‌ گفتگو و منطق‌ وحكمت‌ و جدال‌ احسن‌ قرار دهد.

«اُدْع‌ُاءِلَي‌سَبِيِل‌رَبِّك‌َبِالْحِكْمَه‌ِ وَ الْمَوْعِظَه‌ِ الحسنه‌ِ وَ جادِلْهُم‌ْ بِالَّتِي‌ هِي‌َ اَحْسَن‌».

«با حكمت‌ و موعظه‌ به‌ راه‌ خداي‌ خودت‌ دعوت‌ كن‌ و با آنها با نيكوترين‌روش‌ مجادله‌ كن‌.»

«وَلاَتُجادِلُوا اَهْل‌َ الْكِتاب‌ِ اءِلاّ بِالَّتِي‌ هِي‌َ اَحْسَن‌ُ».  

«با اهل‌ كتاب‌ جز به‌ روشي‌ كه‌ از همه‌ نيكوتر است‌ مجادله‌ نكنيد.»

اين‌ دو آيه‌ استراتژيك‌، تبليغ‌ اسلام‌ را بر مبناي‌ «برهان‌»، «خطابه‌» و «جدال‌احسن‌» معرفي‌ مي‌كند و به‌ پيامبر اسلام‌ يادآور مي‌شود كه‌ حتي‌ در گفتگو ومجادله‌ با پيروان‌ اديان‌ ديگر، مبادا از «جدال‌ احسن‌» تعدي‌ نمايد. مفسران‌ درتبيين‌ «جدال‌ احسن‌» به‌ گفتگو بر اساس‌ رفاقت‌ و نرمي‌ و دوري‌ از خشن‌گويي‌و طعن‌ و اهانت‌ اشاره‌ مي‌كنند. شهيد مطهري‌ آيات‌ فوِ را دليل‌ ديگري‌ برنفي‌ اكراه‌ در انتخاب‌ دين‌ در اسلام‌ ذكر مي‌كند.

سه شنبه 14/1/1386 - 10:2
پسندیدم 0
UserName